VIDI VICI
een blijspel over geloven, beloven en beroven
Een adres wijzigen?
Niets is toch simpeler dan dat.
Uw buurman aangeven omdat die in het zwart werkt.
Niets is toch simpeler dan dat.
Uw lidgeld voor de vakbond betalen?
Niets is toch simpeler dan dat.
Nee, sommigen kopen liever een duur abonnement op Anderlecht.
En Lindsay mag haar Plechtige Communie niet doen.
Omdat ze niet meer in Jezus gelooft.
Binnenkort zijn ’t verkiezingen.
Er is een tijd van beroven en nu is het weer tijd om van alles te beloven.
Maakt belofte schuld?
De melk en de boter slaan terug op.
Zegt dat niet genoeg?
In wie en wat moeten we nog geloven?
In de muziektheaterproductie VIDI VICI wordt onderzocht hoe het maatschappelijk klimaat zich op vandaag verhoudt tot de beslommeringen en noden van de kleine man.
Door wie en hoe wordt de kleine man op vandaag vertegenwoordigd?
En hoe verhouden de gewone mensen zich onderling tot elkaar?
Is er nog sprake van solidariteit of zijn we allen concurrenten van elkaar geworden?
In VIDI VICI zingen en dansen de spelers op de laatste brokstukken van onze democratie.
Wat brengen de verkiezingen ons straks?
We weten het niet, maar één iets is duidelijk: we hebben elk ons gedacht!
Tijdens wekelijkse en beklijvende groepsgesprekken op dinsdagochtend zijn we ingegaan op de oorzaken en de gevolgen van maatschappelijke uitsluiting.
Wat maakt dat mensen worden uitgesloten en in de marge worden geduwd?
Is het altijd de schuld van de maatschappij?
In welke mate zijn we zelf verantwoordelijk voor wat er in ons leven gebeurt?
En wat als er files in ons hoofd ontstaan?
Moeten we dan op zoek naar een dokter die een nieuwe autostrade kan bouwen?
We zijn tot de glasheldere vaststelling gekomen dat wie psychisch lijdt enorm veel kans maakt om uit de boot te worden geduwd.
‘Uit de boot worden geduwd en niet uit de boot vallen’!
'Vidi Vici' foto-album
Hoe slaag je erin om 28 individuen te doen samensmelten tot één acteursgroep?
De productie Van Klacht naar Kracht lokt op het einde van september 2008 een heel gevarieerde groep nieuwsgierigen naar het hoofdkwartier van Victoria Deluxe. Met zelfs meer dan veertig zijn ze. De bedoeling van de productie wordt uitgelegd: Victoria Deluxe wil, naar aanleiding van de verkiezingen in juni 2009, zijn visie op het politieke schouwspel geven. Het mag echter geen klaagzang worden, geen aanklacht tegen de politici. Het stuk moet humor bevatten en de samenleving relativeren. Zowel de burgers als de politici zullen hun zeg krijgen. De eersten zullen het hebben over de dingen die nooit aan bod komen in politieke programma's, zoals huisvesting en armoede, en de laatsten zullen het hebben over hun beloftes en hoe ze hopen toch verkozen te worden.
De repetities worden in een eerste fase verdeeld over dinsdagvoormiddag en donderdagavond -later komt daar nog zaterdagnamiddag bij voor de doorlopen en generale repetitie. Dinsdag komen allerlei maatschappelijke thema's aan bod. Een kleine groep verschijnt trouw op het appel en plaatst de thema's in hun dagelijkse leven.
Hoe wordt je behandeld door justitie wanneer je arm of -zo mogelijk erger nog- arm en psychiatrisch patiënt bent? Wat met sociale uitsluiting en huisvesting?
Het zijn geladen voormiddagen met heel ontwapenende gesprekken. Ronny verklapt dat hij ooit opgesloten is geweest omdat hij een lekkere bol schimmelkaas in zijn broekzak had gestoken zonder ervoor te betalen. Hij vertelt hoe de politie hem heeft meegenomen naar het politiekantoor en hem als zware crimineel behandelde. Uiteindelijk heeft hij alsnog voor de kaas betaald. Toch bleef de politie hem als crimineel aanzien. "Ik heb hem toch maar lekker opgegeten! ", klinkt het eerlijk. Elke week worden er sterke verhalen verteld, die later, zo zal blijken, ook als tekstmateriaal zullen dienen.
Patricks verhaal over hoe hij als kleine jongen van zes jaar geplaatst is geweest en zijn moeder pas op zijn achttiende voor het eerst terugzag, krijgt een plaats in de voorstelling. Ook op donderdagavond bloeit een grotere groep door middel van improvisatieoefeningen langzaam open.
Nu eens staat beweging centraal en krijgt de groep twee weken les van de Nederlandse mimespeelsters Kimmy en Christina, dan weer ligt de nadruk op tekst. Zo schrijven Harald en Michelle een speech gericht aan een fictieve jeugdrechter. Ze krijgen de opdracht om hun slechte jeugd als excuus aan te wenden voor hun fouten. Michelles tekst is hard en zeer waarheidsgetrouw.
Tijdens het eerste trimester tasten de deelnemers elkaar af. Sommigen zijn anciens, die hebben deelgenomen aan de vorige productie 't Vuil Huishouden. Anderen zijn dan weer volledig nieuw. Het is een diverse groep, met verschillende achtergronden en verwachtingen. De anciens moeten opnieuw een plaatsje vinden in een nieuwe groep, en dat gebeurt niet zonder vallen en opstaan. Eind december volgt een eerste toonmoment, waar beweging centraal staat. De groep viert het succes met een drink op de kerstmarkt en een etentje in het Spaans Huis.
Vanaf januari wordt tekst belangrijker. Er is een eerste stuk geschreven tijdens de kerstvakantie en dat wordt nu volop geoefend. Het stuk is abstracter dan de vorige productie, wat voor veel deelnemers wennen is. Echte duidelijke rollen zijn er niet; iedereen speelt veeleer een karikatuur. Eddy mag bijvoorbeeld de teloor gegane koning vertolken en Sophia, gefrustreerd door haar zoektocht naar hulp, probeert haar adres te wijzigen.
Tijdens een werkweekend in februari repeteert de groep intensief. De voorstelling begint stilaan vorm te krijgen. Uiteindelijk zullen nog maar een aantal personen, omwille van uiteenlopende redenen, afhaken. Voor Harald bijvoorbeeld is het te veel geworden. Het vooruitzicht om negen keer op het podium te moeten staan in mei en juni, is voor hem te zwaar geworden. Hij beslist om alleen nog achter de schermen mee te werken.
De groep wordt hechter en heeft ook naast de repetities steeds meer contact met elkaar. Er wordt samen naar betogingen voor regularisatie gegaan, er worden uitstappen gemaakt naar het Vlaams Parlement en naar een tentoonstelling over de sociale geschiedenis van België. Veel van de deelnemers ontmoeten elkaar ook op vrijdagavond tijdens de Soirée Deluxe, waar onder meer Eddy zich tot volleerde deejay ontpopt.
Van een volledige harmonie onder de deelnemers kan je echter niet spreken. Daarvoor zijn de problemen van de deelnemers te groot, te zwaar, te echt. Toch zijn zij het die hun situatie een plaats weten te geven. Door er samen over te praten, met een mede-Victoria Deluxe'r, met Dominique, Jos, Ewoud, noem maar op. De deur van Victoria Deluxe staat altijd open.
Dat dik wijf kijkt mij vanachter haren bril aan.
Ze stinkt naar de look.
'We vinden dat hier niet were', zegt ze.
'Hoe, ge vindt dat niet were', zegge 'k ik.
'Ik heb het u doorgestuurd via Facebook'.
'Facebook, daar doen wij niet aan mee ', zegt dat dik wijf.
Tom:
Ik heb al vier keer de raad gekregen
om mijn hoofd te laten onderzoeken.
Ze denken dat er hier iets fouts gebeurd (wijst naar het hoofd).
Ik hoor hier 's nachts voortdurend claxons.
't Is hier één grote file (wijst naar het hoofd).
Ik kan hierdoor niet meer goed slapen.
Ik hoop dat er nen dokter bestaat die hier een nieuwe autostrade kan bouwen.
Mario:
Als er iemand met mij meerijdt,
dan vraag ik altijd een kleine bijdrage.
Een soort milieutaks.
Dat is een kleine aanmoediging om den bus te nemen.
Maar veel mensen worden liever gevoerd.
Geen probleem, maar dan vraag ik een kleine bijdrage.
Drie euro voor nen kilometer.
Michèlle:
Ik wordt voortdurend opgebeld door een wijf van de Citybank.
Wel vier keer op een week.
Ze vraagt mij dan altijd of ik geen snelle lening wil.
Ik antwoord dan altijd dat ik liever een goedkope lening wil.
Maar dan krijg ik 't antwoord dat ik van hen een snelle en goedkope lening kan krijgen.
De oppositie:
Vrienden, kameraden,
Het is hoogdringend tijd om het tij te keren.
We lijden met ons allen onder deze genadeloze crisis.
Ik wil er nog aan toevoegen: eigenlijk de zoveelste crisis.
Elk van jullie,
van de kleine middenstander,
de alleenstaande moeders,
de gepensioneerden met een klein pensioen,
tot de nieuwe burgers van dit land.
Jullie betalen het gelag!
Wij willen borg staan voor een alternatief.
Vertrekkend vanuit een oprechte verontwaardiging & een diepe verontwaardiging.
Spelers: Rita Adoma, Stephan Batselier, Sophia Ben Larbi, Danny Blancquaert, Bahri Bouabdenni, Marina Bouré, Lia De Cuyper, Gina De Langhe, Tom De Letter, Mario Geldof, Tourad Kane, Alexei Kostikov, Ane Mjintjuz, Werner Mostrey, Dave Pepels, Karla Persyn, Manuella Ploegh, Patrick Uytterhaeghen, Raymond Van Impe, Eddy Van Laecke, Inge Van Lancker, Michèlle Vandeputte, Marc Verhelst
Muziek: Jan Demulder, Steve Shorrock, Rony De Zutter
Tekst en regie: Noortje Dekker, Mout Uyttersprot, Walid Ben Chika en Dominique Willaert
Kostuums: Valery Rathé, Tatiana Mokanu
Techniek: Ewoud Dutellie, Maarten Dreezen, Gert Decraene en Koen Cannaert
Productieleiding: Nathalie Decoene (Circa), Ewoud Dutellie Met dank aan: Kaat Merchie, Lisha Raes, Jana Debruyne, Jos Van Herreweghe, Evy Menschaert, Sofie Vanherpe, Harald Désiron, Charlotte Coppejans, Buurtwerk Sint Amandsberg
Voorstellingen op:- Vrijdag 15 mei om 20u00 - Buurtcentrum Dampoort
- Zaterdag 16 mei om 20u00 - Buurtcentrum Dampoort
- Zondag 17 mei om 16u00 - Buurtcentrum Dampoort
- Donderdag 21 mei om 20u00 - CC De Meibloem
- Vrijdag 22 mei om 20u00 - CC De Meibloem
- Zaterdag 23 mei om 20u00 - CC De Meibloem
- Donderdag 4 juni om 20u00 - Zaal Minnemeers!UITVERKOCHT!
- Vrijdag 5 juni om 20u00 - Zaal Minnemeers !UITVERKOCHT!
- Zaterdag 6 juni om 20u00 - Zaal Minnemeers!UITVERKOCHT!
Locaties :
Buurtcentrum Dampoort : Doornakkerstraat 54, 9040 Sint-Amandsberg
CC De Meibloem : Meibloemstraat 86, 9000 Gent (Brugse Poort)
Zaal Minnemeers : Minnemeers 8, 9000 Gent (centrum)
Inkom: 7€ / 5€ (-26, werkzoekenden, senioren)
Vidi Vici is een muziektheaterproductie van Victoria Deluxe i.s.m. OCMW Gent (Emancipatorische Projectwerking) , Circa (Cultuurcentrum Gent) en de Beweging van Mensen met een Laag Inkomen en Kinderen vzw. . Met steun van de Vlaamse overheid, Departement Welzijn, Volksgezondheid en Gezin. Met dank aan buurtwerk Dampoort/Sint-Amandsberg.
Zie ook:
» Vidi Vici-fotoset
» Vidi Vici-diashow
PERS
Klara - Ramblas - wo 13 mei 2009
Het Laatste Nieuws - wo 13 mei (pdf)
De Gentenaar - vr 15 mei (pdf)
Zone 09 (pdf) of online
Klara.be : videoreportage 18 mei 2009
AVS - Kiosk Centrum 18 mei 2009
| Bijlage | Grootte |
|---|---|
| Vidi Vici_affiche_A2.pdf | 1.43 MB |
| Vidi Vici_flyer_xs.pdf | 143.74 KB |
| pers_HLN_090513.pdf | 180.29 KB |
| pers_DeGentenaar_090515.pdf | 78.78 KB |
| pers_Zone09.pdf | 57.63 KB |
| Bijlage | Grootte |
|---|---|
| Vidi Vici_affiche_A2.pdf | 1.43 MB |
| Vidi Vici_flyer_xs.pdf | 143.74 KB |
| pers_HLN_090513.pdf | 180.29 KB |
| pers_DeGentenaar_090515.pdf | 78.78 KB |
| pers_Zone09.pdf | 57.63 KB |