Geplaatst op
February 12, 2010 by
Koen
Hallo beste vrienden,
Een tijdje uit de running geweest, maar mauvais herbes vergaan niet (om in de lijn te blijven van het spektakel). Ik ben blij om weer van de partij te zijn en m’n ding kan doen voor de blog.
Ongelooflijk maar waar, Belga Bordeelo was een extraordinaire voorstelling, dit zonder enige overdrijving vanwege mijn kant. Als het goed is mag dat ook worden gezegd. Elk één van ons zal het beamen: “moe maar voldaan en fier”. U moet weten dat deze uitdaging voor ons allen een belevenis is geweest die het onderste uit de kan heeft gehaald. Onze grenzen zijn verlegd en het heeft ons doen inzien, ondanks het harde intensieve werk, dat we soms tot meer in staat zijn dan we denken of verwachten.
Het liep niet altijd van een leien dakje maar mits een superieure regie onder leiding van Mevrouw Lecomte Frédérique (een grote dame) werden wij iedere keer naar een hoger niveau getild. De kleine akkefietjes die er soms waren, hebben er in feite voor gezorgd dat wij een hechte familiale groep werden. Wij missen nu al onze Waalse vrienden. Het was tevens ook een uitdaging voor de spelersgroep van Victoria Deluxe zelf. Het is immers niet zo evident om 2 maanden samen alles te geven en te delen maar zoals bij de voltallige groep zijn ook wij hier gesterkt uit gekomen.
Hoe was het verloop van de making-off ?
Wij startten in de maand december 2009 met een apart werkweekend voor de beide groepen. Daarin werd vooral gezocht naar de onderlinge verschillen tussen Walen en Vlamingen. Het was moeilijker dan verwacht. Weliswaar zijn er de vooroordelen maar we moesten toch echt diep graven om fundamentele tegenstellingen op te spitten.
Wat uit het vervolg van het project zou blijken, is dat het conflict eigenlijk niet bij de gewone bevolking ligt maar bij de overheden. Deze doen er alles aan om al het geen wat hoog op de agenda staat en waar ze niet onmiddellijk antwoorden op hebben, te overgieten met een communautair sausje en zo een wig te slaan tussen de verschillende bevolkingsgroepen.
Dit heeft als gevolg dat er vragen rijzen bij de gewone man omtrent het voortbestaan van dit federaal België. Dit onderliggend gegeven is een leidraad van Belga Bordeelo. Doch de voorstelling laat het aan het publiek over om hun interpretatie te geven over dit feit.
Terug naar de werking. Na de eindejaarsfeesten was het menens. We vertrokken met de acteursgroep naar de hoofdstad van Henegouwen: Mons of Bergen voor de Vlamingen. Drie zware weken repetities lagen voor de boeg. Zeven op zeven, van ‘s morgens tot ‘s avonds werd er gewerkt.
Iedere repetitie werd voorafgegaan door een fysische opwarming en ging over in een concentratiesessie die vastgehouden werd in het verdere verloop van de oefensessie. Frederique heeft de gave om de energie uitvloeiend van deze oefeningen vast te houden en een volledige inzet van de groep te verkrijgen.
Onder haar regie werden de verschillende acts die voortvloeiden uit de improvisatie van de acteurs geselecteerd en uitgewerkt. Ongeveer een 60-tal acts werden weerhouden. Toen was het de beurt aan Frederique om via haar expertise de geselecteerde scènes om te zetten in een afgewerkte voorstelling. Er bleef echter tijdens het optreden plaats voor improvisatie zodoende dat het echt leuk bleef voor de acteurs om van iedere voorstelling een unieke avond te maken. De interactie met het publiek gaf een bijkomende push om het niveau nog hoger te trekken.
Voor diegene die de voorstelling gezien hebben, zal dit niet verassend overkomen als ik schrijf dat het eindresultaat erg in de smaak viel bij de toeschouwers. Velen onder hen staken het niet onder stoelen of banken dat de voorstelling hen echt geraakt heeft en dat ze enorm verrast waren van de prestatie van de verschillende acteurs. Hiervoor onze dank.
Stephan Batselier



Get the flash player here: http://www.adobe.com/flashplayer