Seizoen 2008 - 2009

 

Documentaire Festival Deluxe

Voor wie soelaas en warmte zoekt in de koude novemberdagen slaan Victoria Deluxe en het Huis van Alijn de handen in elkaar om het hart te verwarmen met een documentairefestival. Als sociaalartistieke organisatie pionierde Victoria Deluxe met de audiovisuele werksoort. Dit resulteerde tot op heden in een aantal kwalitatieve documentaires, die allen iets vertellen over onze samenleving vanuit de levenservaringen en leefwerelden van individuen en groepen mensen.

Om de documentaires bekend te maken bij een breder publiek en vanuit de overtuiging dat de inhoud voor veel mensen van betekenis kan zijn, nodigde het Huis van Alijn ons uit om de documentaires te vertonen in het Museum van de Dingen die (N)ooit voorbijgaan.

Het Huis van Alijn is als museum over de cultuur van het dagelijks leven gebeten door het erfgoed van alledag. Het museum is geboeid door de relatie tussen mensen, de dingen en hun omgeving. Het is ook deze relatie die de basis vormt voor de documentaires. De verhalen zijn universeel, maar tegelijk zo uniek en persoonlijk.

Documentaire Festival Deluxe [funny song]Het festival start en sluit af met de vertoning van Funny Song (2008), een muzikale documentaire die het verhaal van Steve Shorrock vertelt.

De in 1953 in Darwen geboren muzikant kwam na meer dan dertig jaar muzikale omzwervingen doorheen Europa aan in de Arteveldestad, waar hij maandenlang haast volledig geïsoleerd in een kleine studio op het Van Beverenplein woonde. Ver weg van Parijs, waar hij bevriend was geraakt met Serge Gainsbourg en waar hij zijn grote liefde moest achterlaten. Ver weg van het zuiden van Frankrijk, München en Breda waar hij als muzikant zijn brood probeerde te verdienen.

In het voorjaar 2007 trokken drie medewerkers van Victoria Deluxe samen met Steve Shorrock naar zijn geboorteland en -stad. Het werd een zoektocht naar hoe de muziekscene uit de jaren zestig, zijn ouders, broer, familieleden en vrienden, de plekken waar hij heeft gewoond invloed hebben gehad op zijn leven.

Documentaire Festival Deluxe [zand erover]Zand erover!? (2007) gaat in op de problematiek van onteigening. Dit jaar is de Evergemse wijk Zandeken volledig van de kaart geveegd door onteigening in functie van de uitbreiding van de Gentse havendokken.

Vanaf het najaar 2005 volgden cineast Koenraad Deblauwe en fotografe Evy Menschaert de ontwikkelingen op de voet vanuit het perspectief van de bewoners. Zand erover!? brengt verhalen van vroeger, over de rijke geschiedenis van de wijk het Zandeken, het verdwijnen van lokaal erfgoed, het afscheid nemen met de blik gericht op een nieuwe toekomst.

Documentaire Festival Deluxe [een nieuwe hoofdstuk]In Een nieuw hoofdstuk (2008) vertellen de bewoners van WZC Het Heiveld hoe het voelt om opgenomen te worden in een woon- en zorgcentrum en er te wonen. De documentaire gaat op een integere manier in op de emoties die zorgbehoevendheid, eenzaamheid en ouder worden met zich meebrengen. Aan de opnames werkten mensen mee die er verblijven en op de wachtlijst staan.

Cineaste Ellen Vermeulen bouwde het verhaal van de documentaire op rond een eeuwenoude boom die te midden van het bouwcomplex van Het Heiveld staat. Iedere bewoner heeft een waaier aan verhalen, onverwerkt verdriet, onvolbrachte dromen. De documentaire vertelt het verhaal van mensen die vervuld van levenservaring zich scharen in de schaduw en de luwte van de eeuwenoude boom, op een bankje langs hun lange levensweg.

Documentaire Festival Deluxe [nu nog niet]De documentaire Nu nog niet (2006) werd ontwikkeld met het woon- en zorgcentrum Sint-Jozef (het huidige Liberteyt). Cineaste Ellen Vermeulen maakte een uniek document over leven, liefde, afscheid nemen en de dood. Het is een getuigenis over het geduldige wachten bij geliefden, de kwetsbare hoop en het waardig afscheid nemen.

De documentaire vertelt zowel het verhaal van de bewoners als dat van de families en het personeel. De wachtenden en degenen op wie wordt gewacht. Een rollenspel dat in elkaar overvloeit tot enkel tijdloosheid overblijft.

Documentaire Festival Deluxe:

  • Funny Song - woensdag 5/11 om 20u (+ concert Steve Shorrock)
  • Een nieuw hoofdstuk - donderdag 6/11 om 14u en 20u
  • Zand erover!? - vrijdag 7/11 om 14u en 20u
  • Nu nog niet - zaterdag 8/11 om 20u
  • Funny Song - zondag 9/11 om 15u

Locatie: Huis van Alijn - Kraanlei 65 - 9000 Gent
Inkom: 4 / 2 euro (-26, werkzoekenden, vrienden van Huis van Alijn)
Reservatie: 09.269.23.50 (tussen 11u en 17u) of info@huisvanalijn.be
Beperkt aantal plaatsen per voorstelling!

Een productie van Victoria Deluxe en Huis van Alijn

Na de voorstelling kan u met uw ticket in de museumherberg napraten met een koffie of jenever u aangeboden door Huis van Alijn en Victoria Deluxe.

 

Revue 10 jaar De Vijvers

Victoria Deluxe werkt voor de derde maal samen met het woon- en zorgcentrum De Vijvers in Ledeberg. Na de theatervoorstelling Het land van belofte en de publicatie Soigneren rond de thema’s zorg en solidariteit presenteren we weldra een revue rond het 10-jarig bestaan van De Vijvers.

Revue 10 jaar De Vijvers (cybercafe)De Vijvers is als een soort dorp op zich. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat is er een voortdurende bedrijvigheid. Volgens vaste rituelen nemen de bewoners deel aan activiteiten, gaan ze eten, worden ze verzorgd en krijgen ze al dan niet bezoek. De voorbije maanden sprokkelden we met onze camera in de aanslag op de gang, in de kamers en de cafetaria naar verhalen en getuigenissen over het reilen en zeilen in De Vijvers. We spraken met bewoners, personeelsleden en bezoekers.

Uit de vele gesprekken blijkt een grote waardering en appreciatie voor hoe het leven en werk binnen De Vijvers wordt georganiseerd. De cowboyverhalen die er soms over rusthuizen worden verspreid, zijn hier niet aan de orde.

Juliana, die reeds tien jaar in De Vijvers woont, eerst samen met haar man en nu als weduwe, voelt zich als een vis in een vijver. Juliana woont alleen op haar kamer, krijgt frequent bezoek van haar kinderen en kleinkinderen, kent heel wat andere bewoners, gaat zingen in het koor en verzorgt de kippen die sinds vorig jaar deel uitmaken van De Vijvers. Niet iedereen is zo levenslustig, sterk en blij als haar, maar de bewoners die het lastiger hebben en zwaar zorgbehoevend zijn, worden op een professionele en betrokken manier verzorgd.

Met onze revue in de stijl van Man bijt hond willen we meevieren met De Vijvers en onderstrepen hiermee onze grote interesse in het werken met ouderen en in het bijzonder de samenwerking met OCMW Gent.

 

Revue 10 jaar De Vijvers (bewoners)

Revue 10 jaar De Vijvers

Voorstelling donderdag 20/11 om 15u voor bewoners, personeel en familie.

Publieksvoorstellingen: vrijdag 21/11 om 20u en zaterdag 22/11 om 20u
Locatie: WZC De Vijvers - Walstraat 1 - 9050 Ledeberg
Inkom: 5 / 3 euro (-26, werkzoekenden, senioren)
Reservatie: 09.324.80.26 of reservatie@victoriadeluxe.be

Een productie van Victoria Deluxe en OCMW Gent

Download affiche/flyer

 

TES MR VR TE LACHEN ;-)

WZC ZonnebloemNa verschillende geslaagde producties in de Gentse OCMW woon- en zorgcentra heeft Victoria Deluxe in 2008 een nieuw sociaalartistiek project opgezet in het WZC Zonnebloem te Zwijnaarde. Samen met de senioren en de jongeren van de vakantiewerking De Pagadder van de Dienst Jeugd - OCMW Gent ontwikkelde Victoria Deluxe een intergenerationeel project waarmee we de sociale samenhang tussen verschillende generaties willen bevorderen. Het doel was het wederzijdse respect ten aanzien van generaties te stimuleren en de vormen van communiceren vroeger en nu te leren kennen.

Theatermaker Pascal Buyse, cineast Koenraad Deblauwe en sociaal werkster Sarah Pector werkten samen met de senioren en de jongeren rond het thema ‘communicatie’. Als rode draad werd de lach gebruikt, de lach als ultiem communicatiemiddel tussen verschillende generaties. Op lachen staat geen leeftijd, lachen als pure vorm van communicatie. Dit gaf de kans een boeiende confrontatie en ontmoeting te creëren tussen jong en oud. Het werd een soort leefwereldonderzoek dat zich toespitste op hoe ‘gewone’ mensen doorheen de voorbije decennia anders zijn beginnen communiceren, met aandacht voor de rol van nieuwe communicatiemiddelen zoals radio, televisie, telefoon, gsm, webcam, mp3, internet,…

Tijdens dit werkproces gingen we op zoek hoe de vertel- en verhalencultuur stilaan is verschoven naar een cultuur van diverse vormen van nieuwe geletterdheid. Samen met de senioren en de jongeren onderzochten we hoe die verschuivingen kunnen worden geïnventariseerd en geïllustreerd.

De bewoners van het woon- en zorgcentrum die deelnamen aan het project zijn in hoofdzaak geïnteresseerden die op eigen initiatief zich engageerden. Anderen werden uitgenodigd en gemotiveerd door de medewerkers van WZC Zonnebloem. Bij aanvang van het project organiseerden we verkennende gesprekken. Vrij snel evolueerden deze gesprekken naar groepsgesprekken rond thema’s die de senioren zelf aanbrachten, over hun leefwereld vroeger en nu, over communicatie en de lach. Daarnaast gingen we met regelmaat op kamerbezoek bij de bewoners die niet aan de groepsgesprekken konden deelnemen.

Zonnebloem

De jongeren van De Pagadder zijn tussen 10 en 15 jaar oud en nemen op regelmatige basis deel aan de activiteiten van de vakantiewerking. Dit zijn overwegend maatschappelijk kwetsbare jongeren waarvan de ouders beroep doen of deden op de hulpverlening van het OCMW Gent. Met een tiental jongeren werkten we rond vriendschap, internetgebruik, wat het betekent om ouder te worden en hoe ze hun toekomst zien. Tijdens de zomervakantie participeerde een ruimere groep jongeren aan de activiteiten. Zo kregen ook oudere jongeren van de vakantiewerking de kans om zich binnen het project te engageren.

In een tweede fase werd de ontmoeting en interactie tussen de senioren en de jongeren concreet. Door het bekijken van films en series uit de oude doos en hedendaagse werken werd al snel duidelijk dat senioren een ander gevoel voor humor hebben dan jongeren nu. Senioren gebruiken humor om hun eigen onmacht, pijn en angst voor het leven draaglijk te maken. Ze trachten de werkelijkheid om zich heen te relativeren door er grapjes over te maken.

Lachen stimuleert om hierover te praten en naar elkaar te luisteren. Daartegenover staan de jongeren die zoekende zijn en aftasten waar je al dan niet mee kan lachen. Met humor trekken ze een grens tussen zichzelf, de groep en het afwijkende.

WZC ZonnebloemWe luisterden samen naar auditieve fragmenten: de burleske revues uit de jaren ’50 (bv. het volkstoneel van Romain Deconick), de cabaretiers uit de jaren ’70 (bv. Urbanus die voor ophef zorgde binnen de katholieke kerk met de hitsingle Een bakske vol met stro) en de hedendaagse pittige Britse humor (bv. Borat als fictieve Kazachse journalist). In vroegere werken trachtte een acteur via het spel de complexiteit van de samenleving op een luchtige manier te vertalen. Taboes werden spelenderwijs op scène gebracht. De nar (de komiek) mocht de waarheid vertellen, maar bleef de nar. Nu daarentegen wordt de grens tussen lachen om en lachen met steeds dunner.

Bij de jongeren kwam het jachtige karakter van verschillende communicatievormen sterk naar voren. Pennenvrienden bestaan wel nog maar alles gebeurt tegenwoordiger veel sneller. Het schrijven van een brief heeft plaats gemaakt voor de sms-cultuur (W817 staat voor wacht eens even) en de vele chatmogelijkheden (MSN, Skype,...). De anonimiteit die inherent is aan die communicatiemiddelen zorgt ervoor dat vriendschap op een andere manier wordt beleefd.

Het resultaat van deze bijzondere ontmoetingen tussen jong en oud leidde tot verrassende effecten. Dit wordt aan het brede publiek gepresenteerd tijdens het weekend van 24, 25 en 26 oktober 2008.

De bezoekers krijgen de kans om een parcours doorheen het WZC Zonnebloem te volgen en een tiental tussenstops te maken die zich situeren in zowel de kamers van enkele bewoners als de gemeenschappelijke ruimtes die deel uitmaken van het dagelijkse leven van de bewoners. De jongeren van de vakantiewerking gidsen de bezoekers in kleine groepjes doorheen het woon- en zorgcentrum en langs audio- en videofragmenten, foto's, installaties en kleine theatrale interventies met als rode draad communicatie en lachen.

Aan de hand van kleine en grote verhalen word je als bezoeker telkens opnieuw verrast. De cafetaria wordt omgetoverd tot centraal ontmoetingspunt waarnaar je tussen en na het doorlopen van het parcours kunt afzakken. De avond sluiten we af met een revue van foto’s, filmpjes, sketches en muziek… een waar Gents volksfeest.

 

Promofilmpje door de jongeren gemaakt, dat vertooond zal worden op het intern televisiekanaal van WZC Zonnebloem

 

Volg het project via de 'PostPost'-blog

Praktisch

Voorstelling op:

  • vrijdag 24 oktober 2008 van 18u tot 21u30
  • zaterdag 25 oktober 2008 van 14u tot 17u30
  • zondag 26 oktober 2008 van 14u tot 17u30

Reservaties: via Victoria Deluxe online reservaties of tel. 09 324 80 26

Locatie: WZC Zonnebloem
Hutsepotstraat 29, 9052 Zwijnaarde
Inkom: 5 euro / reductie: 3 euro

Een productie van: Victoria Deluxe en OCMW Gent

 

VER(van)HUIS

Ver van huis(d)In juni 2007 startte het OCMW Berlare de bouwwerken voor een nieuw woon- en zorgcentrum in Overmere. De bewoners van het rusthuis Ter Meere kunnen vanuit hun woonkamer, vanachter hun ruitje de werken dagelijks gadeslaan. Ze volgen de werkmannen op de werf, de langzame bewegingen van die immens hoge kraan, het continu aan- en afvoeren van materialen, ... Ze vragen zich af of ze de verhuis nog zullen meemaken, of ze er nog zullen bij zijn.

Het nieuwe woon- en zorgcentrum zal onderdak bieden aan de bewoners van het huidige RVT Ter Meere in Overmere en de bewoners van het RVT Herfstvreugde uit Berlare. Victoria Deluxe kreeg de opdracht om naar aanleiding van deze samensmelting een sociaal-artistiek project op te zetten met als centraal thema verhuis.

Ver van huis(d)In het najaar 2007 starten we gesprekken met de bewoners van beide rusthuizen. Welke herinneringen willen de bewoners graag meenemen naar hun nieuwe thuis? Wat roept deze verhuis bij hen op aan verhalen en anekdotes verbonden aan hun leven vroeger en nu? We gaan op zoek naar wat de waarde en de betekenis van deze herinneringen voor hen is. Dit zullen we concreet uitwerken op basis van het voeren van individuele en groepsgesprekken, het bekijken van oude foto's, het op zoek gaan naar de huizen waar de bewoners hebben gewoond, ...

Fotografe Evy Menschaert en Liesbeth Maene zullen dit volledige werkproces in woord en beeld brengen. In een tweede fase willen we het thema verhuis verbreden en op een gelaagde manier uitwerken binnen de lokale gemeenschap van Berlare-Overmere.

De samenwerking tussen een sociaal-artistieke werking en een rust- en verzorgingstehuis is heel sterk gericht op het doorbreken van de stereotiepe beeldvorming die er overwegend t.a.v. ouderen bestaat. Oudere mensen zijn ons levend cultureel erfgoed. Uit projecten die Victoria Deluxe in het verleden in verscheidene RVT's heeft opgezet, weten we dat er een sterke dynamiek ontstaat wanneer oudere mensen geappelleerd worden op hun kennis en ervaringen. Deze schat aan kennis, informatie en levenservaring willen we naar boven halen en delen met een breed publiek. Ver van huis(d)Want daar waar een rusthuis vooral een verzorgende functie heeft, kan een sociaal-artistiek project een 'laagje' toevoegen: met name het zoeken naar hoe we de wijsheid en rijke levenservaring van oudere mensen deelbaar en bruikbaar kunnen maken t.a.v. de jongere generaties.

Dit werkproces zal uitmonden in een geïntegreerd kunstwerk in het nieuwe woon- en zorgcentrum en in een neerslag van de verhalen en herinneringen van de bewoners. Welke vorm dit concreet zal aannemen, ligt momenteel nog volledig open.

Artistieke leiding: Evy Menschaert
Inhoudelijke omkadering: Liesbeth Maene
Productie: Victoria Deluxe i.s.m. OCMW Berlare

 

Ver van huis(d)

 

Vidi Vici 1

VIDI VICI
een blijspel over geloven, beloven en beroven

Een adres wijzigen?
Niets is toch simpeler dan dat.
Uw buurman aangeven omdat die in het zwart werkt.
Niets is toch simpeler dan dat.
Uw lidgeld voor de vakbond betalen?
Niets is toch simpeler dan dat.
Nee, sommigen kopen liever een duur abonnement op Anderlecht.
En Lindsay mag haar Plechtige Communie niet doen.
Omdat ze niet meer in Jezus gelooft.

Binnenkort zijn ’t verkiezingen.
Er is een tijd van beroven en nu is het weer tijd om van alles te beloven.
Maakt belofte schuld?
De melk en de boter slaan terug op.
Zegt dat niet genoeg?
In wie en wat moeten we nog geloven?

Van klacht naar krachtIn de muziektheaterproductie VIDI VICI wordt onderzocht hoe het maatschappelijk klimaat zich op vandaag verhoudt tot de beslommeringen en noden van de kleine man.
Door wie en hoe wordt de kleine man op vandaag vertegenwoordigd?
En hoe verhouden de gewone mensen zich onderling tot elkaar?
Is er nog sprake van solidariteit of zijn we allen concurrenten van elkaar geworden?

In VIDI VICI zingen en dansen de spelers op de laatste brokstukken van onze democratie.
Wat brengen de verkiezingen ons straks?
We weten het niet, maar één iets is duidelijk: we hebben elk ons gedacht!

Tijdens wekelijkse en beklijvende groepsgesprekken op dinsdagochtend zijn we ingegaan op de oorzaken en de gevolgen van maatschappelijke uitsluiting.

Wat maakt dat mensen worden uitgesloten en in de marge worden geduwd?
Is het altijd de schuld van de maatschappij?
In welke mate zijn we zelf verantwoordelijk voor wat er in ons leven gebeurt?
En wat als er files in ons hoofd ontstaan?
Moeten we dan op zoek naar een dokter die een nieuwe autostrade kan bouwen?
We zijn tot de glasheldere vaststelling gekomen dat wie psychisch lijdt enorm veel kans maakt om uit de boot te worden geduwd.
‘Uit de boot worden geduwd en niet uit de boot vallen’!

 
'Vidi Vici' foto-album



VIDI VICI - het werkproces

Hoe slaag je erin om 28 individuen te doen samensmelten tot één acteursgroep?
De productie Van Klacht naar Kracht lokt op het einde van september 2008 een heel gevarieerde groep nieuwsgierigen naar het hoofdkwartier van Victoria Deluxe. Met zelfs meer dan veertig zijn ze. De bedoeling van de productie wordt uitgelegd: Victoria Deluxe wil, naar aanleiding van de verkiezingen in juni 2009, zijn visie op het politieke schouwspel geven. Het mag echter geen klaagzang worden, geen aanklacht tegen de politici. Het stuk moet humor bevatten en de samenleving relativeren. Zowel de burgers als de politici zullen hun zeg krijgen. De eersten zullen het hebben over de dingen die nooit aan bod komen in politieke programma's, zoals huisvesting en armoede, en de laatsten zullen het hebben over hun beloftes en hoe ze hopen toch verkozen te worden.

De repetities worden in een eerste fase verdeeld over dinsdagvoormiddag en donderdagavond -later komt daar nog zaterdagnamiddag bij voor de doorlopen en generale repetitie. Dinsdag komen allerlei maatschappelijke thema's aan bod. Een kleine groep verschijnt trouw op het appel en plaatst de thema's in hun dagelijkse leven.
Hoe wordt je behandeld door justitie wanneer je arm of -zo mogelijk erger nog- arm en psychiatrisch patiënt bent? Wat met sociale uitsluiting en huisvesting?
Het zijn geladen voormiddagen met heel ontwapenende gesprekken. Ronny verklapt dat hij ooit opgesloten is geweest omdat hij een lekkere bol schimmelkaas in zijn broekzak had gestoken zonder ervoor te betalen. Hij vertelt hoe de politie hem heeft meegenomen naar het politiekantoor en hem als zware crimineel behandelde. Uiteindelijk heeft hij alsnog voor de kaas betaald. Toch bleef de politie hem als crimineel aanzien. "Ik heb hem toch maar lekker opgegeten! ", klinkt het eerlijk. Elke week worden er sterke verhalen verteld, die later, zo zal blijken, ook als tekstmateriaal zullen dienen.
Patricks verhaal over hoe hij als kleine jongen van zes jaar geplaatst is geweest en zijn moeder pas op zijn achttiende voor het eerst terugzag, krijgt een plaats in de voorstelling. Ook op donderdagavond bloeit een grotere groep door middel van improvisatieoefeningen langzaam open.
Nu eens staat beweging centraal en krijgt de groep twee weken les van de Nederlandse mimespeelsters Kimmy en Christina, dan weer ligt de nadruk op tekst. Zo schrijven Harald en Michelle een speech gericht aan een fictieve jeugdrechter. Ze krijgen de opdracht om hun slechte jeugd als excuus aan te wenden voor hun fouten. Michelles tekst is hard en zeer waarheidsgetrouw.

Tijdens het eerste trimester tasten de deelnemers elkaar af. Sommigen zijn anciens, die hebben deelgenomen aan de vorige productie 't Vuil Huishouden. Anderen zijn dan weer volledig nieuw. Het is een diverse groep, met verschillende achtergronden en verwachtingen. De anciens moeten opnieuw een plaatsje vinden in een nieuwe groep, en dat gebeurt niet zonder vallen en opstaan. Eind december volgt een eerste toonmoment, waar beweging centraal staat. De groep viert het succes met een drink op de kerstmarkt en een etentje in het Spaans Huis.

Vanaf januari wordt tekst belangrijker. Er is een eerste stuk geschreven tijdens de kerstvakantie en dat wordt nu volop geoefend. Het stuk is abstracter dan de vorige productie, wat voor veel deelnemers wennen is. Echte duidelijke rollen zijn er niet; iedereen speelt veeleer een karikatuur. Eddy mag bijvoorbeeld de teloor gegane koning vertolken en Sophia, gefrustreerd door haar zoektocht naar hulp, probeert haar adres te wijzigen.
Tijdens een werkweekend in februari repeteert de groep intensief. De voorstelling begint stilaan vorm te krijgen. Uiteindelijk zullen nog maar een aantal personen, omwille van uiteenlopende redenen, afhaken. Voor Harald bijvoorbeeld is het te veel geworden. Het vooruitzicht om negen keer op het podium te moeten staan in mei en juni, is voor hem te zwaar geworden. Hij beslist om alleen nog achter de schermen mee te werken.
De groep wordt hechter en heeft ook naast de repetities steeds meer contact met elkaar. Er wordt samen naar betogingen voor regularisatie gegaan, er worden uitstappen gemaakt naar het Vlaams Parlement en naar een tentoonstelling over de sociale geschiedenis van België. Veel van de deelnemers ontmoeten elkaar ook op vrijdagavond tijdens de Soirée Deluxe, waar onder meer Eddy zich tot volleerde deejay ontpopt.
Van een volledige harmonie onder de deelnemers kan je echter niet spreken. Daarvoor zijn de problemen van de deelnemers te groot, te zwaar, te echt. Toch zijn zij het die hun situatie een plaats weten te geven. Door er samen over te praten, met een mede-Victoria Deluxe'r, met Dominique, Jos, Ewoud, noem maar op. De deur van Victoria Deluxe staat altijd open.

Sophia:
Dat dik wijf kijkt mij vanachter haren bril aan.
Ze stinkt naar de look.
'We vinden dat hier niet were', zegt ze.
'Hoe, ge vindt dat niet were', zegge 'k ik.
'Ik heb het u doorgestuurd via Facebook'.
'Facebook, daar doen wij niet aan mee ', zegt dat dik wijf.

Tom:
Ik heb al vier keer de raad gekregen
om mijn hoofd te laten onderzoeken.
Ze denken dat er hier iets fouts gebeurd (wijst naar het hoofd).
Ik hoor hier 's nachts voortdurend claxons.
't Is hier één grote file (wijst naar het hoofd).
Ik kan hierdoor niet meer goed slapen.
Ik hoop dat er nen dokter bestaat die hier een nieuwe autostrade kan bouwen.

Mario:
Als er iemand met mij meerijdt,
dan vraag ik altijd een kleine bijdrage.
Een soort milieutaks.
Dat is een kleine aanmoediging om den bus te nemen.
Maar veel mensen worden liever gevoerd.
Geen probleem, maar dan vraag ik een kleine bijdrage.
Drie euro voor nen kilometer.

Michèlle:
Ik wordt voortdurend opgebeld door een wijf van de Citybank.
Wel vier keer op een week.
Ze vraagt mij dan altijd of ik geen snelle lening wil.
Ik antwoord dan altijd dat ik liever een goedkope lening wil.
Maar dan krijg ik 't antwoord dat ik van hen een snelle en goedkope lening kan krijgen.

De oppositie:
Vrienden, kameraden,
Het is hoogdringend tijd om het tij te keren.
We lijden met ons allen onder deze genadeloze crisis.
Ik wil er nog aan toevoegen: eigenlijk de zoveelste crisis.
Elk van jullie,
van de kleine middenstander,
de alleenstaande moeders,
de gepensioneerden met een klein pensioen,
tot de nieuwe burgers van dit land.
Jullie betalen het gelag!
Wij willen borg staan voor een alternatief.
Vertrekkend vanuit een oprechte verontwaardiging & een diepe verontwaardiging.

Spelers: Rita Adoma, Stephan Batselier, Sophia Ben Larbi, Danny Blancquaert, Bahri Bouabdenni, Marina Bouré, Lia De Cuyper, Gina De Langhe, Tom De Letter, Mario Geldof, Tourad Kane, Alexei Kostikov, Ane Mjintjuz, Werner Mostrey, Dave Pepels, Karla Persyn, Manuella Ploegh, Patrick Uytterhaeghen, Raymond Van Impe, Eddy Van Laecke, Inge Van Lancker, Michèlle Vandeputte, Marc Verhelst

Muziek: Jan Demulder, Steve Shorrock, Rony De Zutter

Tekst en regie: Noortje Dekker, Mout Uyttersprot, Walid Ben Chika en Dominique Willaert

Kostuums: Valery Rathé, Tatiana Mokanu

Techniek: Ewoud Dutellie, Maarten Dreezen, Gert Decraene en Koen Cannaert

Productieleiding: Nathalie Decoene (Circa), Ewoud Dutellie Met dank aan: Kaat Merchie, Lisha Raes, Jana Debruyne, Jos Van Herreweghe, Evy Menschaert, Sofie Vanherpe, Harald Désiron, Charlotte Coppejans, Buurtwerk Sint Amandsberg

Voorstellingen op:
  • Vrijdag 15 mei om 20u00 - Buurtcentrum Dampoort
  • Zaterdag 16 mei om 20u00 - Buurtcentrum Dampoort
  • Zondag 17 mei om 16u00 - Buurtcentrum Dampoort
  • Donderdag 21 mei om 20u00 - CC De Meibloem
  • Vrijdag 22 mei om 20u00 - CC De Meibloem
  • Zaterdag 23 mei om 20u00 - CC De Meibloem
  • Donderdag 4 juni om 20u00 - Zaal Minnemeers!UITVERKOCHT!
  • Vrijdag 5 juni om 20u00 - Zaal Minnemeers !UITVERKOCHT!
  • Zaterdag 6 juni om 20u00 - Zaal Minnemeers!UITVERKOCHT!

Locaties :

Buurtcentrum Dampoort : Doornakkerstraat 54, 9040 Sint-Amandsberg
CC De Meibloem : Meibloemstraat 86, 9000 Gent (Brugse Poort)
Zaal Minnemeers : Minnemeers 8, 9000 Gent (centrum)

Inkom: 7€ / 5€ (-26, werkzoekenden, senioren)

Vidi Vici is een muziektheaterproductie van Victoria Deluxe i.s.m. OCMW Gent (Emancipatorische Projectwerking) , Circa (Cultuurcentrum Gent) en de Beweging van Mensen met een Laag Inkomen en Kinderen vzw. . Met steun van de Vlaamse overheid, Departement Welzijn, Volksgezondheid en Gezin. Met dank aan buurtwerk Dampoort/Sint-Amandsberg.


Zie ook:
» Vidi Vici-fotoset
» Vidi Vici-diashow



PERS

Klara - Ramblas - wo 13 mei 2009

Het Laatste Nieuws - wo 13 mei (pdf)
De Gentenaar - vr 15 mei (pdf)
Zone 09 (pdf) of online

Klara.be : videoreportage 18 mei 2009



AVS - Kiosk Centrum 18 mei 2009

Wijkproject sluizeken-Tolhuis-Ham

In september 2008 werd het startschot gegeven van een wijkproject dat Victoria Deluxe samen met diverse actoren en bewoners uit de wijk over een drietal jaar wil uitwerken. Met dit brede wijkproject willen verschillende buurtorganisaties met de wijkbewoners in dialoog treden over hoe zij het leven en wonen in de wijk Sluizeken-Tolhuis-Ham ervaren.

Dit nieuwe wijkproject is een vervolgproject op het Tv Deluxe-project dat in de lente van 2005 in de wijk werd gepresenteerd. Toen werd onder leiding van Peter Monsaert wijktelevisie gemaakt met bewoners uit de wijk. Door middel van heel divers beeldmateriaal ontwikkelden wijkbewoners een eigen kijk op hun wijk. Het project kende niet alleen veel weerklank en vroeg eigenlijk naar een vervolgproject. Heel wat wijkbewoners kwamen toen niet aan bod en voor de vele buurtorganisaties biedt het nieuwe project een uitgelezen kans om op zoek te gaan naar hoe de wijkbewoners hun woon- en leefplek beleven en percipiëren.

Verkenningsfase:
Bij de start van het project werd een stuurgroep opgericht met vertegenwoordigers van de verschillende actoren uit de wijk. Deze stuurgroep komt om de zes weken samen om de bestaande kennis en info over de wijk met elkaar te delen. Tezelfdertijd proberen we via deze stuurgroep een breed gedragen project te ontwikkelen. Victoria Deluxe initieert, faciliteert en omkadert het project, maar de uiteindelijke bedoeling is om de verschillende actoren met elkaar te verbinden. De gemeenschappelijke uitdaging is gericht op het in dialoog treden met de wijkbewoners over hoe zij de wijk Sluizeken-Tolhuis-Ham ervaren. Zowel vanuit het beleid als de bestaande organisaties worden vaak verhalen over mensen en hun wijk ontwikkeld. Meestal zijn dit verhalen die moeten passen in een breder (beleids)verhaal.
We draaien het graag eens om en kiezen ervoor om resoluut van onderuit te werken. Vanuit een eerder niet-wetende en onbekende blik zijn studenten van de Universiteit Gent en de K.U.Leuven de wijk ingetrokken om buurtbewoners te interviewen. Ze worden hierin deskundig begeleid door Paul Blondeel, die vanuit Studio Stadsonderzoek heel wat ervaring heeft opgebouwd op dit terrein. Daarnaast omkaderen Joke Vandenabeele (K.U.Leuven) en Griet Roets (UGent) de studenten met raad en daad. De studenten worden niet zomaar de wijk ingestuurd, maar krijgen tips en advies hoe ze op een integere manier de wijkbewoners kunnen uitnodigen om op verhaal te komen. De voorbije weken werden de eerste interviews afgenomen en uitgeschreven. Uit deze interviews komen unieke en veelzijdige verhalen over de wijk en de mensen naar boven. In een latere fase zullen we zoeken hoe we met deze verhalen aan de slag kunnen. Dit kan in de vorm van een publicatie, een theatervoorstelling, een verhalenparcours,…

Werksporen:
De interviews zijn een manier om de wijkbewoners aan het vertellen te krijgen: over hoe en wanneer zij in deze buurt zijn terecht gekomen, over hoe ze de buurt beleven, over hun buren die ze al dan niet kennen, over het vrijetijdsaanbod, over de handel en industrie.
Naast de verhalen via interviews, worden verschillende kleinere werksporen opgezet:
- Sylvie Ongenae trekt met Preben Verledens en Koenraad Deblauwe naar de jongerenwerking van Kandanz om samen met een groep jongeren op zoek te gaan naar hoe zij hun kijk op hun leefwereld en de wijk in beeld kunnen brengen.
- Eduardo Tardaguila wil graag i.s.m. het Buurtwerk een fotografieproject opzetten geïnspireerd op een aantal vroegere projecten (o.a. Te doy mis ojos), op fotografieproject in De wijk ontpopt en op Fixatief (een fotografieproject in de Brugse Poort vanuit Bij’ De Vieze Gasten). Ze willen graag met buurtbewoners via foto’s vertellen over hoe mensen (visueel) hun buurt ervaren.
- Steve Simoens, Preben Verledens en Tim Rootsaert (Urgent.fm) verzamelen impressies en indrukken via straatinterviews. Heel wat mensen hebben geen tijd of zin in een langer interview, maar zijn wel bereid om vanuit de straat een impressie te geven over de buurt. Tim Rootsaert verwerkt de vele straatinterviews in een radioreportage.
- Ellen Vermeulen, cineaste en buurtbewoonster, trekt als projectmedewerker van Victoria Deluxe door de buurt vanuit een eigenzinnige blik: op zoek naar bijzondere of eigenaardige plekken, plaatsen en mensen in de buurt.

Openbaar onderzoek:
In de lente van 2009 willen we onder de noemer “openbaar onderzoek” oude documenten, foto’s en bewegende beelden over de wijk Sluizeken-Tolhuis-Ham verzamelen. De term “openbaar onderzoek” slaat op een methodiek die vanuit het Nieuwpoorttheater werd ontwikkeld en refereert naar o.a. openbaar onderzoek rond de Kuiperskaai. Via een brede publieksoproep willen we materiaal bijeenbrengen dat ons iets vertelt over het verleden van deze wijk. Op die manier hopen we het geheugen van de wijk te koesteren. Het verleden kan ons het belang van het schippersverleden, de komst van de eerste generatie Turkse migranten, de aanwezige industrie,… (beter) doen begrijpen.

Tussentijdse toonmomenten:
Het nieuwe wijkproject heeft de bedoeling om in februari 2009 een eerste publiek toonmoment te organiseren. Viermaal per jaar willen we de wijkbewoners uitnodigen om samen te komen en te kijken en te luisteren naar elkaars verhalen en materiaal. Op die manier hopen we dat wijkbewoners tijdens de toonmomenten de verschillende perspectieven op de wijk kunnen verbinden tot meerdere gemeenschappelijke verhalen. In een eerder project – over de onteigening van de wijk Zandeken in Evergem – ontdekten veel buurtbewoners tijdens de toonmomenten vaak nieuwe foto’s, filmpjes en verhalen wat tot boeiende contacten en vaak tot nieuwe (vergeten) verhalen leidde. Deze toonmomenten zullen op diverse plekken in de wijk worden georganiseerd. Via de bestaande infokanalen zullen we alle buurtbewoners telkens trachten uit te nodigen.

Terugkoppeling ten aanzien van de wijk:
In de lente van 2011 willen we het wijkproject “afronden” door zo veel mogelijk verhalen en materiaal (foto’s, documenten, filmpjes) terug te koppelen ten aanzien van de wijk en haar bewoners. Hoe we dit willen of zullen doen, is helemaal nog niet duidelijk. We willen samen met wijkbewoners zelf zoeken naar verschillende presentatiemogelijkheden. We spreken nu voorlopig over een “multimediaal wijkfestival” dat we graag willen organiseren. We hopen dat dit een moment en periode zal zijn waarop de wijkbewoners fier kunnen zijn op het geleverde werk.



De buurt- en andere actoren die meewerken zijn: Studio Stadsonderzoek (Paul Blondeel), Buurtwerk Sluizeken-Tolhuis-Ham, Jong vzw, Straathoekwerk, De Wijkfanfare, Amsab-ISG, De Centrale, Tiens Tiens (Pascal Debruyne), de Brede School “Jouw kind groeit op in de wijk”, Universiteit Gent (sociale agogiek), K.U.Leuven (Sociaal-Culturele en Arbeidspedagogiek), de gebiedsgerichte werking.

Soirée Deluxe!

Ook dit jaar engageert een enthousiaste groep vrijwilligers zich om tweewekelijks een Soirée Deluxe te organiseren. Een ontmoetingsavond die een alternatief wil bieden voor het commerciële uitgangsaanbod waar eenieder uit de stad welkom is en waar kwalitatieve ontmoeting en verbondenheid centraal staan.

Samen met de vrijwilligers trokken we eind augustus op werkweekend naar Logbiermé in de Ardennen. In de eerste plaats om een goed programma voor het komende seizoen in elkaar te steken maar uiteraard werd er ook tijd genomen voor de nodige ontspanning.

Dit jaar gaan we op zoek naar een goed evenwicht tussen grote en kleinschalige Soirées. Op vraag van de vrijwilligers zorgen we ervoor dat Soirée Deluxe een laagdrempelige ontmoetingsplek blijft waar mensen zich thuis kunnen voelen en waar ontmoeting centraal staat. Daarnaast blijft het de uitdaging om nieuwe groepen mensen uit de stad te prikkelen om de Soirées te bezoeken. Dit doen we door een aantrekkelijk en gevarieerd programma in elkaar te steken: een aantal thema-avonden, fuiven, stand-upcomedy, vrij podia,…

Het afgelopen seizoen werkten de vrijwilligers aan een publicatie en kortfilm over Soirée Deluxe. Hierin vertellen zij zelf hoe Soirée Deluxe is ontstaan en vanuit welke visie ze dit organiseren, de maatschappelijke kracht die uitgaat van dit project, de betekenis van het vrijwilligersschap, de kracht van cultuur als hefboom om tot participatie en maatschappelijke actie te komen. Deze publicatie en kortfim zullen we hanteren als instrument om de visie en manier van werken voor te stellen en bruikbaar te maken naar andere werkingen, vrijwilligers en studenten.

Vermits we nog geen eigen plek hebben waar we tweewekelijks kunnen samenkomen, organiseren we Soirée Deluxe ook dit jaar in nauwe samenwerking met De Centrale, Kom-Pas en JOC Minus One. Ook de samenwerking met Buurtwerk Sluizeken-Tolhuis-Ham, Poco Loco en De Moester zetten we verder.

 

Soirée Deluxe! Vrijwilligers

 

De vrijwilligers zijn Guy Van Temsche, Jan Van Den Wijngaert, Martin Mamoorany, Nele Sercu, Saidja Peyskens, Salim Louati, Steve Shorrock, Tourad Kane, Eddy Van Laecke, Erwin Alix, Roos Dewaele, Odile Lowie, Harald Desiron, Aziz Boukhzar, Pieter Boeckaert, Servaas Lateur, An Van Weymeersch.

Heb jij interesse om vrijwilliger te worden of om je artistiek talent te delen met een veelzijdig publiek? Laat ons dan iets weten via: soireeteam(at)victoriadeluxe.be of 09.324.80.26

Soirée Deluxe gaat door tweewekelijks op vrijdagavond, telkens vanaf 19u30, tenzij anders vermeld op affiche/website. Vrije toegang. Dranken worden aan democratische prijzen verkocht.