Seizoen 2005 - 2006
Op zaterdag 3 september 2005 opende Victoria Deluxe het nieuwe seizoen met een barbecue in het Clubhuis voor Senioren te Ledeberg. Onder een stralende zon kwamen een honderdtal mensen samen in de tuin van het Clubhuis.
Jan Herreman was chefkok van dienst en samen met heel wat vrijwilligers werd op een mum van tijd iedereen van drank en spijs voorzien. Les Amants o.l.v. Jempi Vermeulen zorgde voor een melancholische streep muziek.
Victoria Deluxe neemt de oproep tot cultuurparticipatie au serieux. We trekken steeds de stad in op zoek naar waar het herte klopt. Omdat we de voorbije twee seizoenen vol enthousiasme Bal Populaires organiseerden in het Clubhuis, kozen we deze plaats om het nieuwe seizoen te openen. Het aanwezige publiek van ietwat oudere, gepensioneerde Gentenaars blijft ons verrassen met hun 'joie de vivre'.
Zowat iedereen die tijdens het volgende seizoen zal werken voor Victoria Deluxe zat rond de tafel:
- Koenraad Deblauwe zal als cineast een documentaire maken over het verdwijnen van de wijk 't Zandeken in Evergem door de uitbreiding van de Gentse Zeehaven - - -
- Tom Dupont maakt volgend seizoen een theaterproductie rond het harde leven van vrachtwagenchauffeurs - - -
- Nathalie Elghoul zet een dansproject op met allochtone meisjes uit de buurt van de werkplek van Victoria Deluxe - - -
- Luk Nys werkt verder in de gevangenis van Gent rond het project 'Onschuld en Verlangen' en coacht de twee jonge theatermakers - Mout Uyttersprot en Stefan Zajc - die samen met een heterogene groep Gentse burgers een wervelend stadsverhaal wil ensceneren - - -
- Dominique Willaert die samen met Said Henare en Greet Roosbeek in de sociale woonwijk 'Serbos' in Dendermonde een sociaal-artistiek project wil opzetten - - -
- Mostafa Einauan die samen met Peter Monsaert zijn eerste echte kortfilm wil maken - - -
- en last but not least: een deel van de groep vrijwilligers die samen het project Soirée Deluxe verder gestalte geven: Patrick Vanhoutteghem, Noa Romuald, Thomas Lenaerts, Joevelyn Lampasa, Annemarie Thienpont, Edulis Merenpohja, Eefje Neels, Dolores Piscador en Liesbeth Maene.
Strash zorgde voor de sfeerbeelden en onze zakelijk leider - Dirk Holemans - stond met een goedkeurende glimlach te bewonderen hoe we met weinig middelen er opnieuw een fantastisch feest van maakten!
Akt Deluxe
Victoria Deluxe start haar theaterwerkgroep Akt Deluxe. Wij willen mensen bij elkaar brengen om verschillende theatrale acties te realiseren. Iedereen die graag speelt en zich ten volle wil engageren is welkom!
De werkgroep wordt geleid door Luk Nys. Hij zal tijdens de eerste samenkomst de visie van het project in detail toelichten.
Spelers, schrijvers, muzikanten, filmers en andere makers, bel naar Liesbeth Maene 0473.91.56.78 of naar Victoria Deluxe 09/324.80.26 om je aan te melden.
Wij verwachten u dinsdag 25 oktober 2005 om 19 uur bij Victoria Deluxe, Warandestraat13, Gent.
Tot ziens!
Gemengd Huwelijk
Samen met Victoria Deluxe en i.s.m. het Festival van Vlaanderen en NTGent organiseert Nakhla op vrijdag 23 en zaterdag 24 september 2005 een feestelijk en artistiek feest rond het thema 'gemengd huwelijk'.
Het Festival van Vlaanderen kiest dit jaar voor het thema 'huwelijk'. En dit niet zomaar. In alle culturen vormt het huwelijk nog steeds één van de belangrijkste overgangsrituelen. Met een geënsceneerd gemengd huwelijk willen we verschillende feesttradities met elkaar vermengen.
Vrijdag 23 september
Op vrijdag 23 september vanaf 20u verstrengelen etnische feestmuziek en theatrale interventies zich innig met elkaar.
Muzikale topacts uit de Balkan, Marokko en Turkije wisselen af met acteurs van het NTGent. De acteurs gingen aan de slag met authentieke verhalen van mensen die deel uitmaken van een gemengde relatie. Tientallen koppels werden geïnterviewd rond het thema van een gemengde relatie.
Dit levend materiaal wordt hartstochtelijk gekneed tot een pakkende revue van taboes, geheime verlangens, onvermijdelijke botsingen en tot grensoverstijgende vormen van liefde en respect.
Muzikale acts op vrijdag: Bamteli, Turks duo Davul/Zurna
Gemengd huwelijk: The Making Of
Tickets: 15 euro
Locatie: NTGent (Sint-Baafsplein 17)
Reservatie: 09/265.91.65.
Zaterdag 24 september
Op zaterdag 24 september wordt de Gentse schouwburg op het Sint-Baafsplein omgetoverd tot een heuse feestplek. Nakhla en Victoria Deluxe ensceneren een gemengd huwelijk met alles erop en eraan.
We kondigen met trots en interculturele blijdschap het huwelijk aan tussen Laura Neyskens en Mohamed Said Bouzarmat. Beide families dragen rituelen aan om dit bruidspaar te vieren: Marokkaanse en Vlaamse feestdrang zullen zich verweven en geven zo stof voor een nieuw bruidspaar.
Het feest start om 17h aan de Victoria Deluxe werkplaats (Warandestraat 13), vlak bij de Dampoort. Gnawamuzikanten begeven er zich tussen fanfaremuzikanten, Turkse blazers, zigeuner-muzikanten en Turkse trommelaars. Stoetsgewijs zullen de familieleden, vrienden en kennissen zich door de stad kronkelen richting Sint-Baafsplein.
Vanaf 19h30 start in het NTGent het huwelijksfeest. Muziek van een klassiek Marokkaans balorkest in combinatie met een stevige Vlaamse DJ-set zal dit feest opluisteren. Een heus feestmaal wordt klaargestoomd door de vrijwilligers en medewerkers van Nakhla.
De huwelijksceremonie, op zich al theater om U tegen te zeggen, wordt doorspekt met speeches, rituele aankleding, performances en dans. Geneer u niet als u stevig uit de bol wilt gaan.
Muzikale acts op zaterdag: trio Rachid Kasmi, Al Manar (Marokkaans balorkest), Oulad Bambara en de Marockin' Brass band
Gemengd huwelijk: En nu voor Echt
Tickets: 15 euro Volledig uitverkocht!
Reservatie: 09/265.91.65
Gemengd Huwelijk - vzw Nakhla
In deze bijdrage stelt de werking van VZW Nakhla zich n.a.v. een bijzonder huwelijksfeest graag voor. Deze groep Magrebijnse en Vlaamse vrouwen die wordt geleid door Zohra Boucharafat en Karijn Bonne gaan voor straffe dingen.
De vzw Nakhla* werd in 1991 opgericht door jonge Maghrebijnse en Vlaamse vrouwen die activiteiten wilden opzetten voor Maghrebijnse vrouwen. Op dat ogenblik waren zij een vergeten groep in het Gentse socio-culturele landschap. Tot dan toe ging de aandacht voornamelijk naar Turkse vrouwen, daar zij de grootste groep migranten vormden.
Individuele hulpverlening resulteerde in het bereik van Berbervrouwen, die afkomstig zijn uit het Rifgebergte in Marokko en die als een nauwelijks bereikbare, geïsoleerde groep worden beschouwd. Via huisbezoeken werd er grondig zicht verkregen op de denk- en leefwereld, de noden en behoeften van de Maghrebijnen.
Er werden wekelijks vormings- en ontspannende bijeenkomsten voor zo'n 30-tal deelneemsters georganiseerd. Thema's zoals het belang van degelijk onderwijs, de opvoeding van jongeren, emancipatie, ... werden niet geschuwd; zelfs niet toen dit een doorn in het oog werd van de meer behoudsgezinde Marokkanen. Vzw Nakhla sloot ook haar ogen niet voor maatschappelijke thema's zoals drugsverslaafde Marokkaanse jongeren in Gent. Dit uniek initiatief werd overgenomen door de stad Gent.
Verder werden voor de eerste generatie Marokkaanse vrouwen sessies rond het ouder worden in Vlaanderen opgezet. Tegelijk vond de vzw Nakhla het belangrijk dat talloze voorzieningen info kregen rond de noden en behoeften van Islamitische ouderen. Dit project werd overgedragen aan de Provincie Oost-Vlaanderen, die de opvolging verder uitvoert.
Een andere uitdaging van Nakhla bestond uit vorming rond omgaan met diversiteit. Onbekend maakt immers onbemind. Het verzet tegen racisme werd aangegaan en, met succes, werden nieuwe wegen ingeslagen om verschillende nationaliteiten dichter bij elkaar te brengen. Niet enkel Vlamingen maar ook Maghrebijnen werden gesensibiliseerd.
De vzw organiseerde verder grootschalige culturele happenings waarbij steeds bepaalde elementen uit de rijke Magrebijnse culturen werden belicht. Op dergelijke evenementen kwamen +/- 250 vrouwen van verschillende nationaliteiten met elkaar in contact. Niet zelden waren Vlaamse vrouwen nadien geïnteresseerd in het verdere aanbod van de vzw en vond een meer uitgebreide cultuuruitwisseling plaats.
De hoge nood aan meer genuanceerde info rond de denk- en leefwereld van o.a. Marokkanen zette de beheerders van de vzw Nakhla ertoe aan om inleefreizen naar Marokko te organiseren; dit in zeer nauwe samenwerking met de vzw Andalous. De proefkonijnen waren vrouwen die beroepshalve in contact kwamen met Marokkanen (sociale sector, tewerkstelling, onderwijs, ...). Deze inleefreizen kenden succes en niet zelden omschreven de ex-deelneemsters hun reis als een onthutsende, leerrijke onderdompeling in een land van uitersten.
De reizen boden een uitstekende basis om de situatie van straatkinderen in Marokko aan te kaarten. Voorvechtsters van vrouwen- en kinderrechten in Casablanca praatten voor een publiek van eerste en tweede generatie Marokkaanse vrouwen over de schrijnende situatie van wezen, kindermeiden en prostituees. Dit leidde tot de ontmaskering van een deel van de realiteit in Marokko; die vaak wordt geïdealiseerd door Marokkaanse Belgen.
Vzw Nakhla was overigens de eerste organisatie die zich boog over de complexe realiteit van Vlaamse vrouwen in een gemengde relatie. Een werkgroep (Panasjee) komt regelmatig samen en heeft naast een empowerende ook een educatieve functie.
Vzw Nakhla laat niet na om de actualiteit op de voet te volgen, daarop in te spelen en zich grondig over 'integratie' te bezinnen. Het samen dromen over en werken aan een andere samenleving vereist het 'durven' afleggen van de eigen paardenbril. Onszelf kritisch blijven bevragen is niet langer vrijblijvend maar een vereiste.
Ondanks jarenlange inspanningen van o.a. Marokkanen wordt al te vaak in 'wij - zij' termen gedacht en gehandeld; waarbij allochtonen 'no matter what' aan het kortste eind lijken te trekken. Vzw Nakhla ijvert dan ook voor een democratische wereldorde, waarin culturele diversiteit 'in denken en handelen' geen uitzondering meer is, maar een evidentie.
*Nakhla betekent palmboom en verwijst naar mijn kindertijd in Tanger.
Je kunt Nakhla contacteren via: nakhla@telenet.be.
Zohra Boucharafat
Ik heb de hemel hier zien geboren worden!
In de maand mei 2006 komen CC Belgica en Victoria Deluxe met een circustent en enkele woonwagens kamperen in de Boonwijk en de Serbos in Dendermonde. Samen met een groep bewoners uit deze woonwijk en enkele 'spelers' uit de brede werking van Victoria Deluxe zetten ze er een muzikale theaterproductie neer. In de rand van de theatervoorstellingen presenteren de kinderen uit de buurt hun circustalenten.
Op initiatief van CC Belgica werd er in de Boonwijk en de Serbos door Victoria Deluxe een sociaal-artistiek project opgezet o.l.v. Dominique Willaert. Bedoeling is om de bewoners van deze sociale woonwijk op een verrassende en creatieve manier met elkaar te laten samen werken.
Sinds de herfst 2005 wordt er met een groep kinderen en volwassenen uit de wijk samen gewerkt, met als concrete initiatieven een kinderwerking op woensdagnamiddag en een theatervoorstelling.
Tot nu toe leverden de weken en maanden dat we samen met een ploeg enthousiaste mensen in de Serbos en Boonwijk werkten heel wat swingende ervaringen op. Er is een enorme diversiteit en rijkdom in de buurt: er zijn verschillen in afkomst, leeftijd, opleiding, beroepservaring en interesses. Mensen van Belgische, Iranese, Syrische, Marokkaanse, Turkse en Rwandese afkomst leven er samen.
Van zodra de zon tevoorschijn komt, stroomt de Serbos en Boonwijk vol met joelende en spelende kinderen. Onder de volwassenen leeft er wat koudwatervrees omwille van de cultuurverschillen maar uiteindelijk verlangt iedereen hetzelfde: een aangename en gezellige buurt met voor elk een goed leven!
Omdat we dit project zo breed mogelijk willen inbedden in Dendermonde, trachten we in grote mate de andere verenigingen bij dit gebeuren te betrekken: de fanfares, de Chiro, de Boonwijkschool, het opbouwwerk, ODICE (integratiedienst), de KAV, Curieus,... Al deze organisaties kunnen een mooie en belangrijke rol spelen bij de voorbereiding en uitwerking van dit project.
Momenteel zoeken we uit wie ze kunnen warm maken om mee te werken. Iedereen is welkom! De theatervoorstelling speelt zich af in een circustent en brengt het verhaal van een circus dat op alle mogelijke manieren zoekt hoe het kan overleven.
Spel: Egon Van Geel, Sara Sleeûwaegen, Cheyenne D’Haese, Stieven Beerens, Siska Castelain, Aziz Boukhzar, Francine Sleeûwaegen, Rita De Schryder, Patrick Vanhoutteghem, Lut Geeraert, Anja Kellens, Jozef De Klippel, Afhsin Nabizadeh, Shahla Mohammadi en Dolores Piscador
Muziek: Jempi Vermeulen, Said Henareh, Michael De Schryver en fanfaristen: Jeroen Driessens (alt sax), Ed Hicks (banjo), Maarten Vanhoucke (trombone), Paolo Màrquez (dwarsfluit), Sander Jacobs (percussie), Karel Peleman (trompet), Aster Peleman (sopraan sax), Michael De Schryver (accordeon)
Tekst, regie en spelbegeleiding: Luk Nys, Nathalie Elghoul en Dominique Willaert
Kostumering: Christophe Malfliet en de leerlingen van de afdeling mode- en theaterkostuums van het KASK - Dendermonde
Techniek, decor en circusanimatie: Ewoud Dutellie, Hans Van Damme en de technische ploeg van CC Belgica (Steven Roels, Clement Florkin en Hugo Blommaert), Steven Desangere (vzw Aboesjoe), David Messeman en Peter Debbaut
Omkaderende ondersteuning: Greet Roosbeek (CC Belgica), Maureen Verhaegen
Met dank aan: Eva Janssens, Bram Allegaert, Koen Cannaert, Benoit Outters, Lize Meert en Machteld De Coninck
Ik heb de hemel hier zien geboren worden is een muzikale theaterproductie van CC Belgica en Victoria Deluxe in samenwerking met Circus Ronaldo, Café-Feestzaal Boonwijk en de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Dendermonde.
Dit project werd mogelijk gemaakt met dank aan de Stad Dendermonde en de Jeugddienst van Dendermonde.
Bekijk hier de trailer:
Ik heb de hemel hier zien geboren worden! [2]
De theatervoorstelling speelt zich af in een circustent en brengt het verhaal van een circus dat op alle mogelijke manieren zoekt hoe het kan overleven.
In het eerste deel staat de 'teloorgang' van de volkscultuur in onze moderne maatschappij centraal. Het echte circusleven is in een diepe crisis verzeild geraakt. Voorstellingen lokken steeds minder volk, het publiek wil meer sensatie en gemeentes of steden verstrekken iets minder gemakkelijk een speelvergunning.
"Jef (67j.) vertelt over hoe hij toekwam op de Serbos en hoe ze nog maanden zonder chauffage leefden; alles zat nog in den opbouw. De mensen leefden graag samen. Hij was beenhouwer. In de zomer werd en wordt er regelmatig eens getrakteerd onder de ouderen: een pensioen, een verjaardag, ... met een glas wijn en een stuk taart. 'En nu ja, die jonge mensen zijn toch ietwat anders'.
Paula zit minzaam te glimlachen en bloost wanneer ik naar haar Mariaatje wijs. Ze zijn niet kerkelijk, Jef en Paula, maar toch is er dat Mariabeeldeken. En de hond! Jef vertelt hoe hij de bouwmaatschappij ervan kon overtuigen om toch een hond in huis te mogen nemen. Hij slaagde in zijn opzet en menig andere bewoner volgde zijn voorbeeld."
(dagboekfragment)
De circusgemeenschap, die sinds tijden heel sterk aan elkaar hangt, is door de veranderende maatschappij onder druk komen te staan. Hier en daar zijn er barsten in dit sterke geheel zichtbaar. De impact van glamour en glitter, het BV-schap, de concurrentie van andere spektakels en het verbod op het gebruik van dieren zoals tijgers, leeuwen en olifanten verklaren mee waarom het authentieke circusleven aan belang heeft ingeboet.
Dit terwijl net de sterkte van het circus ligt in de eenvoud en de kleine dingen die mensen aan het lachen krijgen.
FOTO
Tijdens de repetities keken de deelnemers naar films van Fellini en Chaplin. Hierbij werden ze verrast door de kracht en de ontroering die door het clowneske circusspel worden veroorzaakt.
- Johnny - de messenwerper - wil niet meer optreden als er minder dan vijftig man in de tent zit.
- Siska - één van de acrobates - weet dat de gerechtsdeurwaarder er aankomt en kijkt al uit naar ander werk.
- Madame Francine - de leeuwentemster - vraagt zich af waarom de stad in slaap is gevallen: 'Het komt door die pillekes' vertelt ze ons.
- Jef - de circusdirecteur - en zijn kleindochter Cheyenne, die hij aan het opleren is, doet er alles aan om de circusartiesten bij elkaar te houden.
- Anja, Stieven & Sara willen het circus voor geen geld van de wereld verlaten.
- De drie clowns - Aziz, Afshin en Lut - gebruiken hun lach als wapen tegen de tegenspoed die hen lijkt te wachten te staan.
- Dolores - de kaartlegster - ziet in de toekomst dat het er eigenlijk niet zo goed uitziet.
- 'Wacht maar, ons zullen ze niet klein krijgen', zegt Madame Rita met haar reuzengroot hart.
- En Shahla meent uit het verleden - toen alles beter leek - nieuwe kracht te putten: 'Kijk... daar beneden zie ik duizenden mensen die met open monden naar mij zitten te staren'.
Komt dat zien, komt dat zien!
In het tweede deel ligt het accent op de verbindende kracht die er zowel in de circusgemeenschap als in de leefgemeenschap van de Serbos en Boonwijk voelbaar is. In plaats van zich te focussen op de verschillen, geloven we sterk in de kracht van wat mensen samen brengt en bij elkaar houdt. De rode draad doorheen de voorstelling is het geloof in de lach als bron van hoop in deze soms moeilijke tijden.
"Op maandag 5 september 2005 hadden we onze eerste gesprekken met mensen uit de Serbos. De zon brandde die namiddag hard. De Serbos en de Boonwijk lagen er stil bij; enkel de kippen bleven in hun normale doen.
In het eerste gesprek met Johan en Lien van de huisvestingsmaatschappij 'Volkswelzijn' werden we verrast door een aspect dat wellicht betekenisvol is voor alles wat met gemeenschapsbevordering te maken heeft: doorheen het volledige gesprek voelden we zowel bij Johan als Lien een menselijke betrokkenheid die hun gewone professionele opdracht overstijgt.
In hun verhaal hoor je een oproep om veel meer te doen dan het enkel en alleen uitvoeren van reguliere taken: het inventariseren van klachten, het oplossen van technische problemen,... In samenhang met het uitvoeren van deze professionele taken hanteren beiden een menselijke houding die streeft naar het ontwikkelen van sociale samenhang en dialoog.
Met een boutade zegt Johan: 'Wanneer je de taal van de mensen probeert te spreken, voelen zij zich erkend en krijg je de mogelijkheid tot contact en vertrouwen'."
(dagboekfragment)
Framenten uit de voorstelling:
Madame Rita:
Elkéén zit hier op zijn ongemak.
Voor wie en voor wadde?
Zeg het mij ne keer.
Den electriek van ’t Cirque werd doorgeknipt
Om ons hier in het donker te zetten.
En in gans dienen stad zijn er meer mensen lid van de karateclub dan van de vakbond.
Dat wil toch ook iets zeggen, niet?
Hier zie, pakt gij ook maar een pilleken!
De circusdirecteur:
We gaan den boel hier niet zomaar uit handen geven, Johnny.
Ik wil dat iedereen hier blinkt.
Lut, ik wil u hier morgen in felle kleuren zien rondlopen,
want ge ziet er zo flets uit, meiske.
Ge gelijkt meer op een depressief schaap dan op een circusartieste.
Dolores:
't Is hier oorlog.
Gans den Cirque wordt uit elkaar gedreven.
Overal voel en zie ik wantrouwen en achterdocht.
Kijk ... daar ... zie!
Nog een fabriek die haar deuren sluit.
En weeral ne meneer die zijn madame aan de deur zet.
Kijk ... daar ... dat gaat toch niet!?
"Theater spelen is heel belangrijk geworden voor mij. Mijn ouders - Marokkaanse migranten van de eerste generatie - waren niet zo kunstminnend. Economisch overleven was hun opdracht. Het feit dat wij nu een theaterstuk maken over de wijk en onze leefwereld doet herkenning ontstaan.
Ik vind het belangrijk dat we hier op locatie zullen spelen. In de repetities leer ik veel over hoe mensen zich van binnen voelen: hun frustraties, verlangens en dromen. Ik hoop dat de mensen die ons nu onderschatten bij de vertoningen aangenaam verrast zullen zijn."
(Aziz, 30j., speler)
Infowarroom
"Infowarroom" is een platform voor mediakritiek en beeldanalyse van de dominante beeldcultuur. Temidden van een overdaad aan beelden wordt duiding gezocht bij de culturele en sociale betekenis van het beeld, waarbij speciale aandacht gaat naar de toegankelijkheid voor een breed publiek.
"Infowarroom" is een productie van het Centrum voor Politiek en Cultuur De Balie (Amsterdam) en loopt in Nederland al enkele jaren. Victoria Deluxe is samen met twee andere internationale organisaties uitgenodigd om dit project internationaal verder te ontwikkelen.
In het seizoen 2006-2007 zal Victoria Deluxe vier uitzendingen realiseren; dit in nauwe samenwerking met drie internationale organisaties: De Balie (Amsterdam), The Red House Center for Culture and Debate (Sofia) en B-arts (Stoke-on-Trent). Op woensdag 3 mei 2006 gaan we alvast van start met een try-out van "Infowarroom" à la Victoria Deluxe.
Voor heel wat mensen is televisie de belangrijkste informatiebron. Daarbij wordt zelden getwijfeld aan de objectiviteit van de beelden die ze te zien krijgen. Toch zijn deze beelden geproduceerd in een maatschappelijke context; ze zijn een sociale constructie. Daarnaast kijken niet alle mensen naar dezelfde televisiezenders waardoor er verschillende politieke en culturele percepties van de realiteit ontstaan.
Bovendien staat de journalistiek onder druk van commerciële overwegingen en resulteert dit vaak in een dramatisering van de feiten om de kijkcijfers veilig te stellen. Dit gaat ten koste van een gelaagde en duidende berichtgeving.
Beeldanalyse en mediakritiek gaat ook over democratie en vorming tot burgerschap. Het onderwijs leert ons hoe we moeten omgaan met tekst, maar niet hoe we de stroom aan beelden moeten interpreteren. We zijn allen 'beeldanalfabeten'.
Het platform "Infowarroom" vult deze leegte als voorbeeld van media-educatie. Het ligt inhoudelijk ook in de lijn van de doelstellingen van het "Atelier Autonome Beeldvorming" van Victoria Deluxe. Iedereen zou namelijk in staat moeten zijn om de eigen beeldvorming in handen te nemen.
Op de voorgrond treedt een diversiteit van gasten aan voor een divers publiek. Deze gastsprekers analyseren beelden, interpreteren monologen, leggen een interview af, voeren een mini-panelgesprek, ... Deze sprekers kunnen zowel burgers uit de stad zijn als professionals (journalisten, Tv-makers, wetenschappers, mediatheoretici, uitgevers, publicisten, kunstenaars, ...).
"Infowarroom" biedt als sociaal-artistiek project de kans aan vergeten en achtergestelde groepen om ook inzake mediakritiek tot verhaal te komen. Deze groepen zullen worden uitgenodigd om hun perceptie van en hun visie op de beeldenwerkelijkheid te vertellen aan het publiek. Dit is van groot belang aangezien minderheidsgroepen vaak op een stereotiepe wijze worden gerepresenteerd door de klassieke media.
"Infowarroom" wil dus kansen bieden aan participanten verbonden met Victoria Deluxe om zelf beelden te selecteren en ze van commentaar te voorzien. Professionele cineasten zullen de aanloop naar een Infowarroom-uitzending procesmatig mee begeleiden.
"Infowarroom" is ook internet-tv. Alle uitzendingen zullen live te zien zijn via het internet op www.tvdeluxe.be. Victoria Deluxe bouwt hiervoor verder op haar ervaring met livestreaming via de "Stadsuniversiteit". Net als bij dit laatste project wil Victoria Deluxe het publiek op een interactieve manier stof tot nadenken geven, zij het deze keer met de focus op het beeld. Meteen vervult Victoria Deluxe haar rol als sociaal-artistieke pionier in het landschap van de nieuwe media.
Praktisch: "Infowarroom" presenteert Speelse Eliminatie.
Wie de televisie opzet, kan niet omheen de lawine aan reality shows. Big Brother kreeg ondertussen het gezelschap van ontelbare klonen. Nu in het publieke debat de leegte heerst, blijft niet toevallig enkel de speelse uitvergroting van het private over.
Het doel van deze televisieprogramma's - zowel voor de deelnemers als de kijkers thuis - is niet om kwaliteit en goede prestaties te belonen. Integendeel, als structurerend principe heerst de eliminatie. Haal je medespeler bewust en zonder schroom onderuit. Beleef vanuit je luie zetel plezier aan het wegstemmen.
Is dit een en al onschuldige bezigheid? Of zijn dit de dominante beelden van het goede leven die de televisie ons voorschotelt? En tenslotte: vormt dit alles geen spiegel en metafoor van het neoliberale wereldsysteem?
Woensdag 3 mei 2006 om 20u in de Balzaal van Vooruit. Gratis inkom!
In samenwerking met: Kunstencentrum Vooruit en De Balie (NL) en TiensTiens.
Meer informatie: Dirk Holemans, e-mail: dirk@victoriadeluxe.be en op www.infowarroom.nl
Look again!
Cineaste Lenny Van Wesemael trok tussen half oktober en eind december 2005 wekelijks met een vijftal medewerkers van Victoria Deluxe naar het CEDO, het Centrum voor Deeltijds Onderwijs te Gent. In samenwerking met WOCK (Werken aan Onderwijs, Cultuur en Kunst) en de Pedagogische Begeleidingsdienst van de Stad Gent werd er een audiovisueel project opgezet in de hoop nieuwe invalshoeken te creëren in het werken met deze vaak heel 'kwetsbare' leerlingen.
De jongeren in het CEDO volgen twee dagen per week les en worden verondersteld drie dagen per week te werken. Nogal wat leerlingen (ca 50%) vinden geen geschikte werkplek of zijn nog niet arbeidsrijp, wat resulteert in verveling, existentiële leegte en/of het veroorzaken van maatschappelijke overlast.
Deze jongeren hanteren vaak andere - en meestal traditioneel georiënteerde - referentiekaders. Dit bemoeilijkt hun zoektocht naar het vinden van aansluiting binnen de reguliere samenleving. Op zijn beurt vertaalt zich dat in een lage opleidingsgraad, schoolmoeheid en beperkte tewerkstellingskansen. Daarenboven stellen we vast dat de ouders zich vaak in een zwakke sociaal-economische positie bevinden.
Op school en in het werken met deze jongeren voel je heel sterk een etnische profilering: 'Ik ben Turk' of 'Ik ben Slowaak' zijn vaak de visitekaartjes van deze jongeren. Voor de ploeg van Victoria Deluxe een grote uitdaging om deze jongeren op te zoeken en met hen aan de slag te gaan.
De digitale media
Met de leerlingen van het eerste jaar deeltijds onderwijs gingen we op zoek naar hoe de jongeren zichzelf gerepresenteerd willen zien in de publieke ruimte. Drie maal per week werden er werksessies opgezet binnen of buiten de schoolmuren, met een fotocamera, videocamera en iPod in de hand.
Vrij snel werd het duidelijk dat bepaalde jongeren totaal niet geïnteresseerd waren in het project; anderen dan weer heel sterk. We voelden dat bepaalde jongeren weinig dromen hebben en zich moeilijk kunnen en willen verplaatsen in een fictieve wereld.
Wie dagelijks worstelt om te overleven, weinig tot niet in contact komt met cultuur en kunst, vindt dit soort projecten misschien wel 'totaal nutteloos' of pure 'bullshit'. En vanuit hun perspectief kunnen we hen geen ongelijk geven. Daarnaast expliciteerden enkele leerkrachten duidelijk hun terughoudendheid t.a.v. het project.
Deze niet-evidente werkcontext en -sfeer vergrootte enkel de motivatie om verder te werken met deze jongeren die door het project in een 'nieuwe-media-wereld' werden geïntroduceerd. Ons uitgangspunt blijft namelijk het willen werken met en het zoeken naar hoe er t.a.v. deze jongeren wel nieuwe perspectieven kunnen worden gecreëerd; ook al boeken we hier geen direct zichtbare of voelbare resultaten in.
Sommige jongeren namen de camera mee naar huis om er beelden te schieten van hun eigen - en voor ons meestal onbekende - leefwereld. Dit leverde 'eigen' beeldmateriaal op dat nauw aanleunt bij ons streven naar meer autonome beeldvormingsprocessen. In plaats van onze kijk op de wereld te presenteren, zoeken we hoe jongeren zelf het woord of het beeld kunnen nemen. Je ziet hen thuis, bij vrienden en hoe ze zich gedragen buiten de schoolmuren. Dit gaf een heel ander beeld van de jongere dan wat we kenden van op school.
Doorheen hun beeldmateriaal krijg je hun kijk op de wereld gepresenteerd. De ervaring van het zelf kunnen kiezen, initieert het gevoel en de beleving van autonomie. Het tonen van deze beelden in de klas wekte een gevoel van trots op bij diegenen die zelf hadden gefilmd en beïnvloedde de andere jongeren in de manier waarop ze naar hen keken.
Na de presentatie van de eerste gemonteerde filmpjes op school zag je bij enkele jongeren een nieuwe dynamiek ontstaan. De jongeren ontwikkelden kleine verhalen en scenario's die tijdens de lessen werden verfilmd. Langzamerhand ontstond er een evolutie van fotograferen en filmen van wat er is, naar het ontwikkelen en filmen van zaken zoals de jongeren die fantaseren of verbeelden. Anderen wilden nu zelf ook opnames maken bij hen thuis of in hun leefomgeving.
De website
In de tien weken dat er met de leerlingen werd samengewerkt, werd heel wat beeldmateriaal gecreëerd. De vele foto's, videofilmpjes en geluidsopnames die uit deze zoektocht naar 'wie ben ik' en 'hoe wil ik door anderen gezien worden' voortvloeiden, werden op een website verzameld.
Al vrij snel ontstond er herrie en polemiek over deze website bij een aantal leerlingen en leerkrachten. Omdat we er zelf onvoldoende in zijn geslaagd om met de jongeren en leerkrachten al het beeldmateriaal door te nemen en door hen zelf te laten selecteren, zijn alle foto's op de website terecht gekomen. Dit veroorzaakte deining. Plots kwamen we in een wereld van argwaan terecht, die ons met de neus op de feiten drukte.
Wie als jongere door de eigen gemeenschap kan worden veroordeeld en beschimpt omdat een mooie foto wordt ervaren als het schenden van de eer, heeft weinig boodschap aan onze vooropgestelde website. Ook hier zaten we vooraf vol goedmenende intenties en plannen, maar werd de realiteit onvoldoende ingeschat. Creatieve mensen zijn soms hopeloos naïef.
De website fungeert nu niet als een open communicatiemiddel maar als een intern archief en werkdocument. Een aantal jongeren werkten wel bewust rond de verdere uitbouw van de website en wendden binnen de werklokalen van Victoria Deluxe dit materiaal aan voor eigen gebruik.
De kortfilm
In januari en februari 2006 werd er met de jongeren, die wilden of van thuis toestemming kregen, in hun vrije tijd (op woensdagmiddag) aan een scenario voor een kortfilm gewerkt. Het was telkens een hele speurtocht om de jongeren tot op Victoria Deluxe te krijgen: hen meermaals telefoneren, thuis gaan oppikken en terugbrengen. De ene week werkten ze enthousiast mee; de andere week kwamen ze niet opdagen.
Tijdens deze werknamiddagen werden de jongeren uitgedaagd tot creativiteit, improvisatie en spel. Ze werden gestimuleerd om met diverse rollen en posities te experimenteren, te zoeken naar fictionele elementen en hun verbeelding en fantasie de vrije loop te laten gaan. Op basis van kleine verhalen en improvisaties schreven de jongeren mee aan het scenario voor de kortfilm.
Op een bijna antropologische manier werd duidelijk hoe sterk de invloed is van de audiovisuele media op de identiteitsontwikkeling en de verbeeldingswereld van de jongeren. Rappers, gangsters, maffiabendes, opgedirkte schoonheden fungeren vaak als archetypes in hun verbeelding. Het was dan ook geen toeval dat er door de jongeren zelf werd gekozen om een scenario rond het maffiagebeuren te ontwikkelen.
We hebben in België meer dan één locatie die ons hiervoor geschikt leek, maar Luik stond bovenaan de lijst. Eind februari 2006 trokken twaalf jongeren met een ploeg medewerkers van Victoria Deluxe samen naar Luik. De keuze om naar Luik te trekken had ook te maken met het idee dat jongeren in een andere stad meer kunnen experimenteren met het innemen van nieuwe en andere rollen.
Gedurende het hele werkproces botsten we namelijk op confronterende en onverwachte vormen van censuur. Bepaalde jongens en meisjes mogen van de ouders geen contact hebben met elkaar, terwijl de jongeren zelf voortdurend zoeken en strijden om aan deze druk en 'uithuwelijkingscultuur' te kunnen ontsnappen. We kwamen eerder onverwacht in een Turkse en Slowaakse adaptatie van het Romeo en Julia -verhaal terecht.
Tijdens het filmen werd er hard en geconcentreerd gewerkt en werd resoluut de wereld van de fictie betreden. Heel wat jongeren beseften tijdens het bekijken van het werkmateriaal echter dat een aantal scènes helemaal niet getoond kunnen worden binnen hun leefgemeenschap. Tijdens de filmweek zelf trapten een aantal jongeren het bovendien af uit onvrede en ongenoegen over onze aanpak en de aangeboden structuur. De rest bleef echter moedig verder werken.
Op vandaag worstelen we dan ook met vragen als: wat willen de jongeren zelf tonen, wat zouden wij als 'makers' graag tonen?
Look Again!
Het resultaat van deze intense filmweek en het volledige werkproces kunt u bekijken tijdens een driedaags toonmoment. Wat we kunnen, mogen en zullen tonen staat dus nog niet geheel vast maar het wordt spannend. Onder de titel Wat we doen en deden, was en is niet evident, maar interessant nodigen we u van harte uit.
Wat we denken te zullen en mogen tonen zijn foto's van een aantal jongeren, kortfilmpjes die door de jongeren zelf werden gemaakt, een documentaire en filmische blik op het gehele werkproces en heel waarschijnlijk de gefictionaliseerde kortfilm die in Luik werd gedraaid.
Regie: Lenny Van Wesemael
Met: Meryem Dogan, Seher Unvar, Daiva Bertulyte, Essengul Balci, Abdullah Sahan, Mercy Keyi, Dusan Hricko, Ivetta Szatmariova, Mario Krista, Simona Krokova, Tibor Krajnak, Vera Dudyova
Camera: Ellen Vermeulen
Geluid: Koenraad Deblauwe
Camera Making Of en fotografie: Gerbrand Oudenaarden
Inhoudelijke, artistieke en logistieke ondersteuning: Dominique Willaert, Liesbeth Maene, Koen Cannaert, Bram Allegaert, Ine D'haene en Saïd Henareh
Het project Look Again dankt alle leerlingen van het eerste jaar, de leerkrachten en directie van het CEDO voor hun engagement en medewerking.
Webdesign: Edulis Merenpohja
Mediatechnologie, website en fotografie: Gerbrand Oudenaarden en Geert Verstraete
Techniek: Ewoud Dutellie
Look Again is een project van: Victoria Deluxe in samenwerking met het CEDO (Centrum voor Deeltijds Onderwijs), WOCK (Werken aan Onderwijs, Cultuur en Kunst) en de Pedagogische Begeleidingsdienst van de Stad Gent. Met de steun van De Koning Boudewijnstichting (ING Mecenaatsfonds).
Soigneren
Victoria Deluxe werkte samen met de bewoners van het Centrum voor Senioren De Vijvers een artistiek project uit met als thema 'zorg en solidariteit'. Samen met de senioren ging Victoria Deluxe op zoek hoe mensen in de vorige eeuw hebben getracht hun eigen leven vorm te geven en op welke manier zij zorg en solidariteit hebben ontwikkeld ten aanzien van vrienden, familie en werkmakkers.
Wekelijks werden er in de hobbyruimte van De Vijvers groepsgesprekken georganiseerd. Tijdens deze gespreksnamiddagen kwamen verschillende aspecten aan bod zoals onder andere het vroegere gemeenschapsleven in de buurt, de rol van de godsdienst, de rol van arbeid en gezin, de invloed van vakbonden en de komst van de eerste migranten. Deze groepsgesprekken werden op papier gezet.
Met dit uitgeschreven materiaal gingen scholieren van de Freinetschool De Wingerd aan de slag. De leerlingen gingen op zoek naar wat deze verhalen en getuigenissen oproepen bij henzelf en bij de senioren.
Soigneren trailer
"Deze intergenerationele samenwerking is een unieke ervaring" zegt Dominique Willaert van Victoria Deluxe. "Wie oud wordt, telt vaak niet meer mee. Onze samenleving heeft de neiging mensen die minder of niet meer meetellen weg te bergen in hiervoor speciaal ontworpen instellingen.
"Hoe hard het verzorgend personeel en de professionals zich ook inzetten, het blijft een raar verschijnsel om mensen die een leven lang vrij autonoom hebben geleefd in een Centrum voor Senioren te zien leven.
"Vertrekkend vanuit dit gegeven werd de keuze gemaakt om de beleefde werkelijkheid en de getuigenissen van deze oudere mensen te verbinden aan het leven van jonge mensen. Jongeren kunnen leren uit de ervaringen en het leven van hun voorgangers".
Deze intergenerationele dialoog vindt zijn neerslag in Soigneren. Op de binnenbladzijden is een selectie opgenomen van de liedjes die wekelijks in De Vijvers met de bewoners werden gezongen, waarbij de teksten verwijzen naar de hardheid van de levens en de heimwee naar vroegere dagen en verloren liefdes. Het boek omvat tevens treffende foto's die in de loop van het project werden gemaakt.
Het boek is een uniek document over de dialoog tussen verschillende generaties. Het toont de waarde van de sociaal-artistieke praktijk voor ouderen en de verzorgende sector. Met dit boek willen we andere organisaties inspireren tot dergelijke vormen van verrijkende samenwerking.
Het boek Soigneren is verkrijgbaar
- op onze werkplaats in de Dok Noord 4 - Hal 25 te Gent.
Kostprijs 12 € - door middel van overschrijving op het rekeningnummer 068-2454232-62, met de vermelding 'Cahier Soigneren', eventueel gevolgd door het afleveradres (indien niet hetzelfde als het adres van de betalende rekeninghouder).
Kostprijs 15€ =12€ + 3€ (verzendingskosten).
Soirée Deluxe
Op vrijdag 9 september 2005 startte een nieuw seizoen van Soirée Deluxe. Dit initiatief vanuit de sociaal-artistieke werking Victoria Deluxe, wordt voornamenlijk door vrijwilligers gedragen en opgezet. Om de veertien dagen wordt er op vrijdagavond een ontmoetingsavond georganiseerd waarbij een originele maaltijd en artistiek amusement centraal staan.
De Soirées kwamen tot stand op initiatief van een groep vrijwilligers die wilden op zoek gaan naar een vrijetijdsalternatief dat zich naast het commerciële uitgangsaanbod situeert. Nogal wat bewoners uit onze stad hebben het namenlijk vrij moeilijk om nieuwe contacten te leggen, deel uit te maken van een sociaal netwerk of beschikken over zo weinig financiële middelen dat uitgaan in het reguliere circuit er niet in zit.
Omwille van deze diverse redenen, maar ook omwille van het verlangen naar een plezante en gezellige vrijdagavond komen iedere week een groep vrijwilligers samen om deze avonden in elkaar te steken.
Iedere maandag, in de vooravond, wordt er weg en weer gepraat en getelefoneerd om telkenmale de veertiendaagse Soirée met verve in elkaar te boksen.
Vast item is het zoeken naar gastkoks die o.l.v. onze vaste chefkok Tries Brys een culinaire maaltijd willen bereiden voor een zestig- tachtigtal gasten. Daar de werkruimte van Victoria Deluxe niet optimaal is moet er telkens creatief worden omgegaan met de beperkte kookruimte. Maar het ontberen van De Luxe is iets typisch voor Victoria Deluxe.
Ander vast onderdeel is het programmeren van muzikanten, circusartiesten, dichters, vertellers die het tweede deel van de avond komen invullen. Dit zijn telkens artiesten die op een intieme of dicht-bij-de-mensen manier hun ding komen doen.
Tenslotte staat het aspect van het uitnodigen van diverse groepen stadsbewoners heel centraal. In het zoeken naar hoe we van de Warandestraat 13 een gastvrije plek kunnen maken, krijgt iedere Soirée te maken met ‘gasten’. Het voorbije seizoen waren dit o.a. ’t Vergiet (beweging voor mensen met een laag inkomen), kansenproject uit Ledeberg (verbonden aan het OCMW) en diverse nieuwkomers verbonden aan Kompas (onthaalbureau).
De Soirées zijn ook gericht op de buurtbewoners van de wijk Sluizeken-Tolhuis-Ham. Door het TV-Deluxe project werd er met heel wat wijkbewoners contact gelegd en door hen uit te nodigen op de Soirées blijft er contact en interactie met de buurt bestaan. Tussen het eten en de muziek of andere optredens door worden er nieuwe plannen gesmeed, verhalen verteld en hier en daar zie je een al of niet duurzaam koppelken ontstaan.
Elkéén uit de stad is welkom op Soirée Deluxe!
Soirée Deluxe wordt georganiseerd door:
Annemarie Thienpont, Carin Grooten, Dolores Piscador, Fefkija Sehic, Jan Herreman, Jeanne Ayumo Alife, Joke El Lati, Kathleen Van Damme-Soetheer, Katrien De Munck, Katrien Van Hoe, Nele Sercu, Noa Romuald, Patrick Vanhoutteghem, Piet Vanhaele, Saïdja Peyskens, Thankam Kuttikat, Eva Janssens, Thomas Lenaerts, Lize Meert, Francis Michiels, Lynn Van Houtte, Tries Brijs, Joe Lampasa, Said Henareh, Ewoud Dutellie en Liesbeth Maene
Programma 2005 - 2006
De Soirées Deluxe gaan door op:
| 2005 | Programma |
| 9 september | Openingsavond van het nieuwe Soirée-seizoen |
| 23 september | Er is geen Soirée Deluxe wegens het project Gemengd Huwelijk. |
| 7 oktober | 'Zolang er scheepsbouwers zingen', een documentaire trilogie van Jan Vromman |
| 21 oktober | Swingende karaoke met Magic Mic en Filippijnse culinaire hapjes |
| 4 november | Malima Awani, singer songwriter uit Kameroen, brengt Afrikaanse traditionele liederen. |
| 18 november | Plan Puebla-Panama: film- & debatavond i.s.m. SoMBrero (Solidariteit Mexico-België). |
| 2 december | (geen Soirée Deluxe) |
| 16 december | Fuif Deluxe! |
| 2006 | Programma |
| 13 januari | Nieuwjaarsdrink |
| 27 januari | De groep Anouar brengt la musique d'espoire |
| 10 februari | Theatervoorstelling 'Het sneeuwt in mijn hoofd' van Jempi Vermeulen en Tine Slosse |
| 24 februari | Kortfilmavond: drie jonge cinéasten, die verbonden zijn met Victoria Deluxe, tonen hun eindwerk |
| 10 maart | Moustash brengt muziek en vertier, verhalend, beeldend en energetisch, relatief dansbaar, en uiterst beweeglijk en bewegend. |
|
24 maart Op locatie! |
Iranees Nieuwjaarsfeest! No-Roez betekent in het Perzisch "Nieuwe Dag", in dit geval de nieuwe dag van het nieuwe jaar. Buurtcentrum Sluizeken-Ham |
| 7 april | Optreden Folk & Blue Grass muziek |
| 21 april | Planet Gender - fotografie en interview rond gender en identiteit (door Tra Mundi) |
| 5 mei | nog niet gekend |
| 19 mei | Er is geen Soirée Deluxe wegens de theatervoorstelling Ik heb de hemel hier zien geboren worden in Serbos |
| 2 juni | Toneelvoorstelling 'Maelstroom' van de Gentse straattheatergroep Zinderling |
| 16 juni | Vernissage tentoonstelling van Ahmed Shabini met muzikale omkadering. |
| 30 juni | Feestje voor het einde van het Soirée Deluxe seizoen! met vrij podium en dj. Mensen nauw verbonden met de werking brengen wat muziek, theater, humor, dans... |
Zolang er scheepsbouwers zingen
'Zolang er scheepsbouwers zingen', een documentaire trilogie van Jan Vromman die het einde portretteert van de zeescheepsbouw in België van het begin tot het einde met de sluiting van de Boelwerf Temse.
Deel 2 'Roes ... (1969-1986)' staat geprogrammeerd. Het zijn wonderlijke jaren, een rechtvaardiger wereld zou mogelijk zijn. Boelwerf komt echter in moeilijkheden, onder meer door concurrentie uit lage loonlanden.
In deel 1 'Champagne ... (1829-1969)' staat de groei van de Boelwerf, van producent van houten rivierbootjes tot een gesofisticeerd bedrijf dat meer dan 3000 arbeiders tewerk stelt, centraal.
Deel 3 'Zware kop ... (1986-1997)' gaat over het stervensproces. Bij dit relaas komen we onvermijdelijk tot de kwestie 'arbeid en toekomst'. Uit angst onze materiële welvaart te verliezen, durven we de vraag naar zinvolle arbeid niet meer stellen. Is ons economisch systeem, en de plaats die arbeid erin heeft, zelf geen schip op drift
Soirée Deluxe op vrijdag 7 oktober 2005 om 19u30
Plan Puebla-Panama
Plan Puebla-Panama is een film- & debatavond i.s.m. SoMBrero (Solidariteit Mexico-België).
Met de steun van de VS hebben de regeringen van Mexico en Centraal-Amerika een groots project opgestart: het Plan Puebla-Panama. Officieel is het de bedoeling om Midden-Amerika open te stellen voor de markt en de bevolking zo meer welvaart te brengen.
Maar gaat het werkelijk om ontwikkeling of is er eerder sprake van neokolonialisme?
Soirée Deluxe op vrijdag 18 november 2005 om 19u30
Nieuwjaarsdrink
Victoria Deluxe nodigt u graag uit om samen een glas te drinken op het Nieuwe Jaar.
Stefan Zajc en Mout Uyttersprot, twee jonge theatermakers, stellen die avond hun nieuwe project via een kortfilm voor. Tussen maart 2006 en oktober 2006 zullen zij samen met Victoria Deluxe een wervelend stadsverhaal ensceneren. Ze gaan hiervoor op zoek naar mensen die hun ei kwijt willen en goesting hebben om samen met hen een theatervoorstelling te maken.
Soirée Deluxe op vrijdag 13 januari 2006 om 19u30
Optreden Moustach
Moustash brengt muziek en vertier, verhalend, beeldend en energetisch, relatief dansbaar, en uiterst beweeglijk en bewegend.
Gypsie! Swing!
Shuffle! Straatmuziek!
4 stemmig mannenkoor! Ska!
Over gezonken schepen, gewonnen veldslagen, hot-dogs en telecommunicatie en wat daar allemaal bij komt kijken. Nederlands en Franstalig en instrumentaal.
...
Met Soirée Deluxe wil Victoria Deluxe elke veertien dagen een kwalitatieve stedelijke ontmoeting realiseren.
Door een gerichte culturele programmering streven we naar het bereiken van zoveel mogelijk verschillende groepen mensen in de stad. We schuiven eerst allen samen aan tafel voor een lekkere maaltijd (tot 20u30).
Voor dit laagdrempelige initiatief vragen we een bijdrage in de onkosten van 3€ of meer.
Soirée Deluxe op vrijdag 10 maart 2006 om 19u30
Iraans Nieuwjaarsfeest!
Victoria Deluxe ism Iraanse Vereniging IMB, vzw Ruh en Odice nodigen u uit voor
NO-ROEZ 1385 :: Iraans Nieuwjaarsfeest!
Op Vrijdag 24/03 vanaf 18u00
Soirée Deluxe (op locatie)
Buurtcentrum Sluizeken-Ham,
Nieuwland 62-64
Ingang: 5 € (Iraanse maaltijd inbegrepen)
Optredens van: Dansgroep Ruh, Said en Nathalie, Iraanse muziekgroep en DJ
No-Roez betekent in het Perzisch 'Nieuwe Dag', in dit geval de nieuwe dag van het nieuwe jaar.
No-Roez wordt in Iran, maar ook ver daarbuiten, gevierd op of rond 21 maart. Dit is de dag van de lentenachtevening, wanneer de zon pal boven de evenaar staat. Voor de anderen is dat ook het begin van de lente. In Iran is No-Roez hét grote feest van het jaar.
Soirée Deluxe op vrijdag 24 maart 2006 vanaf 18u00
Folk & Blue Grass muziek
Te gast is een tot op heden naamloos muziekaal collectief, die in de loop der jaren reeds een aantal grondige metamorfoses heeft ondergaan. Zij brengen een mix van zowel moderne als traditionele folk, bluegrass en pop. Hun set is overgoten met een flinke scheut ambiance en plezier.
Momenteel bestaat de groep uit 5 vaste muzikanten en één gastmuzikant met een hart dat tikt voor muziek, en zorgen voor een samenspel van zang, gitaar, mandoline, viool, bas en percussie.
Laat je meevoeren door het afwisselend zacht en opzwepend ritme en geniet...
Soirée Deluxe op vrijdag 7 april 2006 om 19u30
Planet Gender
Planet Gender is een artistiek, documentair en informatief project over gender en identiteit, met genderdiversiteit als centraal thema.
Het opzet is eenvoudig. In plaats van de mensen naar de fotostudio uit te nodigen, komt de studio naar de mensen. Fotograaf Marc De Clercq maakt met zijn Mobiele Fotostudio portretten van mensen. Een korte vragenlijst informeert naar hun genderidentiteit, het doorbreken van taboes over transgendere mensen en tips voor een tolerantere maatschappij...
Dit project wordt gerealiseerd onder de vleugels van Tra Mundi vzw.
Meer info op: www.planetgender.com
Soirée Deluxe op vrijdag 21 april 2006 om 19u30
Toneelvoorstelling Maelstroom
"Niet lang geleden had ik u op deze weg nog even goed kunnen leiden als de jongste van mijn zonen. Maar drie jaar geleden is er met mij iets gebeurd, dat nog nooit iemand had overleefd. de zes uren van doodsangst die ik toen heb doorstaan, hebben me naar lichaam en ziel gebroken... Weet u dat ik maar nauwelijks over deze kleine klip heen kan kijken zonder duizelig te worden."
Edgar Allan Poe
In deze bewerking van Poe's "A Descent into the Maelstrom" wordt een verhaal verteld door vier acteurs, die elk een ander facet van eenzelfde man belichten. Het gaat om een schipper die maar niet kan bekomen van een huiveringwekkende tocht op zee.
Elk van de acteurs brengt een relaas van angst, verbijstering, verdriet en trots. Samen proberen ze te verwoorden wat op die luttele minuten in het hoofd van de schipper omging...
Zie ook: www.zinderling.be
Soirée Deluxe op vrijdag 2 juni 2006 om 19u00
Vernissage Ahmed Shabini
Tentoonstelling 16 juni t.e.m. 29 juni 2006, flyer [pdf]
Open: ma, di, do, vr 10u-17u en wo 10u-14u // weekend op afspraak.
Contact: gsm 0484 131 102 // tel. 09 2459 683
Vernissage (Soirée Deluxe) op vrijdag 16 juni 2006 vanaf 19u00
Menu's in Soirées 2005 - 2006
| 2005 | |
| 9 september | Diverse Bruschetta |
| 7 oktober | Spaghetti Boelougnaise |
| 21 oktober | Filipijnse loempia's met gemengde sla |
| 4 november | Afrikaans stoofpotje met krokant brood en gebakken bananen |
| 18 november | Chili con carne met brood |
| 16 december | Borrelhapjes + olijven |
| 2006 | Menu |
| 13 januari | Warme en koude toast |
| 27 januari | Marokkaanse couscous |
| 10 februari | Tagliatelli met scampi's |
| 24 februari | |
| 10 maart | |
| 24 maart | |
| 7 april | |
| 21 april | |
| 5 mei | |
| 9 juni | |
| 24 juni |
Diverse Bruschetta
Bolognaisesaus
3 kg gehakt
geconcentreerde tomatenpuree
Courgetten-eierkoek
18 eieren
1 kg courgettes
2 liter melk
1 kg zelfrijzende bloem
Gestoofde paprika's
8 paprika's gemengd
Groene salade
4 kroppen gemengde sla
Linzen-tonijnsalade
groot blik tonijn +/- 1200 g
gedroogde linzen 2 à 3 kg
Looksaus (zelf te maken) en mayonaise
lookpoeder
groene kruiden
Olijvenpasta
5 citroenen
pakje paneermeel
500 g plattekaas
zwarte olijven in blik
Stokbrood
25 stokbroden (1/3 per persoon)
olijfolie
5 bolletjes look
Tomaten-komkommer-ajuinsalade
4 kg tomaten
4 komkommers
1 kg ajuin
Soiréé Deluxe 9 september 2005
Spaghetti Boelougnaise
Groenten
3 kg wortels
3 kg Champignons
4 paprika’s
4 bleek selders
8 bleekjes tomaten pure
18 blikjes gepelde tomaten (van 400 g)
Kruiden
Potje oregano
Vlees
3 kg Amerikaan
1 kg spekblokjes gerookt
+
8-9 kg spaghetti
3 kg gemalen kaas
Soiréé Deluxe 7 oktober 2005
Stadsuniversiteit
Maak live een debat mee op Internet-TV!!!
De Stadsuniversiteit biedt via interactieve publiekslezingen stof tot nadenken. Met telkens een prikkelende lezing en een sterk panel. Het geheel wordt live gestreamd. Zodat iedereen overal kan meevolgen.
Dus nee, dit is geen Universiteit en dit is geen Televisie. Maar een publieke ruimte gericht op inhoudelijke dialoog. Dus niet op Canvas. Wel in Vooruit en op www.tvdeluxe.be.
Het thema voor dit seizoen is 'Kritisch engagement zoekt'
Hoe zit het met de maatschappelijke inzet van progressieven en/of linksen? Ontbreken de wegwijzers voor engagement nu de Grote Verhalen zijn verdwenen? Valt er nog ergens tegen aan te schoppen, nu dat staat, zuil of whatever verdampen in de globalisering?
Voor meer info: Dirk Holemans [ dirk@victoriadeluxe.be ]
Woord vuist lied
Een totaalprogramma met film, debat en zang, over het einde van de scheepsbouw in België. Centraal staat de documentaire trilogie "Zolang er scheepsbouwers zingen" (1999) van Jan Vromman.
De vertoning van dit driedelig filmdocument is aanleiding om twee mannen die gestalte gaven aan de sociale strijd te huldigen: Jan Cap en José De Staele. Beiden waren hoofdélégé van het nu reeds meer dan tien jaar failliete Boelwerf in Temse.
De drie films schetsen de geschiedenis van de scheepsbouwindustrie en meteen de context van een imposante sociale strijd.
- José De Staelenzal, na elke film, enkele zelf geschreven liederen zingen.
- Jan Cap wil, vanuit de ervaring van toen, met een het publiek van gedachten wisselen overkwetsbaarheid en schijnbare onmacht van de werknemers vandaag.
José De Staelen de man van het lied noemen en Jan Cap de man van het woord, is misschien een verdichting; maar zeker is dat beide leerden een vuist te maken en geloven dat dit vandaag nog even noodzakelijk is.
Voor Victoria Deluxe kadert de aandacht voor deze concrete getuigenissen in hun werking rond levend cultureel erfgoed. Ze vormt een antwoord op de groeiende kloof tussen de rijke ervaring van ouderen en de historische onwetendheid van jongeren.
De triologie 'Zolang er Scheepsbouwers Zingen'
Deze trilogie vertelt het verhaal van de scheepsbouwindustrie en in het bijzonder van de laatste bouwer van zeeschepen in België: Boelwerf Temse. De saga potretteert tegelijk een sociaal-economische geschiedenis. Van geloof in een onbegrensde groei komen we tot twijfels, opstanden.
Eerste deel: Champagne! 1829-1969 (86')
De constatatie van het einde van een industrie staat in contrast met het verhaal van de groei van een bedrijf. De tonnenmaat van de schepen neemt toe: houten bootjes worden gesofistikeerde zeeschepen. Het aantal werknemers groeit. Meer dan 3000 worden het er. Maar op de scheepswerf groeit ook het schip: Van kiel tot kraaiennest, van kop tot kont.
Tweede deel: Roes... 1969-1986 (81')
Het zijn wonderlijke jaren, een rechtvaardiger wereld zou mogelijk zijn, andere sociale verhoudingen... De klassebewuste arbeider komt niet alleen tegenover de werkgever voor zijn rechten op, ook het conflict met de officiële vakbond tekent zich af. Tegelijk komt het bedrijf in moeilijkheden. Concurrentie met lagelonenlanden.
Derde deel: Zware Kop. 1986-1997 (83')
Bijna failliet, eerste faling, bedrijfsbezetting, tweede faling, tweede bezetting, uitverkoop, de laatste schepen... Bij het relaas van dit stervensproces komen we onvermijdelijk bij de kwestie 'arbeid en toekomst'. Uit angst onze materiële welvaart te verliezen, aanvaarden we de vervreemding tegenover onze arbeid. We durven de vraag naar zinvolle arbeid niet meer stellen.
Jan Cap
Jan Cap:
Onze strijd ging niet alleen over verloning, het werk moest eerst en vooral zo veilig en gezond mogelijk zijn. De sociale beweging toespitsen op looneisen is onvoldoende. Loonverschillen maken ons tam, het is verdeel en heers voor de werkgevers. We gingen verder, we wilden nadenken over de zin van onze arbeid, arbeid was maar zinvol als die zinvol was voor de mensen, de gemeenschap, ons allemaal.
Arbeid is een sociaal gegeven, het samenzijn geeft betekenis aan werk en leven. Ook dat sociale is een recht, het gevoel samen aan iets te werken, die kameraadschap. Vandaag, zeker zoveel als vroeger, moeten we arbeidsvreugde voorop zetten.
De arbeidersstrijd is altijd een moeilijke strijd geweest, maar de strijd die komt zal zeker moeilijker zijn dan de onze.
De wereld is complexer geworden. Maar dat we vaststellen dat het moeilijk is, wil niet zeggen dat we niet kunnen handelen. Niets doen is verliezen, er is altijd iets te winnen, maar de strijd moet aangegaan worden. De weg is lang en smal maar we moeten hem gaan.
Zeggen dat 'de arbeider' niet meer bestaat, dat is gevaarlijk want we mogen onszelf niet verliezen. Het onrecht blijft, de uitbuiting blijft, ongezond werk blijft bestaan. Er zijn steeds minder bedrijven met een massa arbeiders, maar machteloze werknemers zijn er evenveel. We kunnen niets anders dan samenwerken, over de grenzen heen want nu worden Polen plots concurrenten van Belgen, en Bulgaren van Polen,...
Als ik terugkijk zie ik de strijd die we voerden als een mooie strijd. We kunnen niet anders dan ons afvragen hoe die strijd vandaag vorm moet krijgen.
José De Staelen
José De Staelen:
Dat zingen van arbeiders samen, dat was natuurlijk ook samenhorigheid, dat was een kracht. Er zat een eenvoudige boodschap in die liederen, direct door iedereen te verstaan. Maar het was ook een geruststelling, als we zongen dan kwam het niet tot woedeuitbarstingen. Je moet dat niet onderschatten, die opgekropte woede die onder arbeiders kan bestaan. Maar woedeuitbarstingen hielpen onze zaak niet vooruit.
Zingen was ook een vreedzaam ombuigen van kwaadheid naar gerichte akties. Het lied had een functie, was nuttig en zinvol. Soms geloof ik dat door de samenzang bloedvergieten is vermeden. We schreven teksten op bekende melodieën. Het lied 'Hand in Hand Kameraden' is op Boelwerf ontstaan.
Nu zing ik nog steeds, ik zing eigen liedjes op zelf verzonnen melodieën. Mijn gitaar gebruik ik eerder om de juiste toon te vinden dan om echt muziek te spelen. Ik weet niet hoe je dat moet noemen...
Ik ben geen geschoolde zanger, zelfsgeen volkszanger in de traditionele zin van het woord. Ik ben geen toondichter of gitarist. Ik ben een arbeider die liedjes schrijft en zingt en gitaar speelt, iemand die zingt over dingen waar hij aan terugdenkt, waar hij in gelooft...