Documentaire "Niemand gelooft mij, maar ik zeg altijd de waarheid"

Victoria Deluxe heeft sinds jaar en dag heel wat participanten die lijden aan een psychiatrische aandoening. Dit psychisch lijden veroorzaakt meestal een ‘val’ en maakt dat deze mensen ongewild onderaan de maatschappelijke ladder terecht komen. Psychisch ziek worden of zijn betekent veelal dat men niet langer in staat is om te werken binnen de reguliere arbeidsmarkt, het inkomen daalt tot het uiterste minimum, de bijwerkingen van de medicatie zorgen voor ongewenste neveneffecten, vriendschapsbanden komen onder druk te staan, … Op vandaag zijn er een twintigtal participanten – verbonden aan de werking van Victoria Deluxe – die omwille van een psychiatrische aandoening in een situatie van grote maatschappelijke kwetsbaarheid zijn terecht gekomen.

In de zomer van 2009 werd het idee om een documentaire te maken aan de participanten voorgesteld. Een tiental participanten was en is bereid om mee te werken aan een documentaire die de impact van een psychiatrische aandoening op hun leven op een integere manier in beeld wil brengen. We kiezen duidelijk voor een betrokken standpunt: met deze documentaire willen we meer inzicht en betrokkenheid genereren op mensen met een psychiatrische aandoening. Uit de vele verhalen van de participanten merken we immers het grote taboe dat nog steeds aanwezig is en de vele verhalen van ‘marginalisering’: mensen die psychisch ziek zijn, worden op diverse vlakken gediscrimineerd en gemarginaliseerd. Een oproep tot meer aandacht en begrip dus!

Tussen september en december 2009 werd een werkmethodiek ontwikkeld. We streven naar een brede en gelaagde benadering: dit houdt in dat we op zoek gaan naar heel diverse invalshoeken en benaderingen. Verschillende ziektebeelden veroorzaken immers een andere impact: iemand met een schizo-affectieve stoornis staat op een heel andere manier in het leven dan iemand die lijdt aan ADHD. Deze voorbereidingsfase was belangrijk om:

- samen met de participanten die willen meewerken te bepalen hoe we kunnen werken en goed door te praten wat de impact van beelden is - te streven naar een heterogene groepssamenstelling: op vlak van gender, diverse psychiatrische aandoeningen, wat met de niet-Belgen die psychisch ziek worden,… - een reflectiegroep samen te stellen die zowel uit medewerkers als participanten bestaat en die op regelmatige tijdstippen feedback kan geven op het beeldmateriaal en het werkproces.

Vanaf januari 2010 wordt het eigenlijke werkproces opgezet o.l.v. cineasten Sofie Haenegreefs en Jelle Janssens waarbij er sterk individueel zal worden gewerkt. Momenteel denken we maximaal vijf mensen gedurende lange tijd te volgen binnen de structuur van hun dagdagelijks leven. Door intens samen te werken en telkens naar hun visie en perspectief te peilen, willen we als het ware in het hoofd van de participanten kruipen: wat voelen zij, wat denken zij, wat doet hen pijn, wat biedt hen hoop,…? Het is de bedoeling om de mensen gedurende een achttal maanden te volgen om op die manier voldoende sterk de impact van het ziek-zijn te kunnen registreren.

We hopen om in de loop van november 2010 de documentaire te presenteren. Nadien willen we met deze documentaire op tournee gaan. De participanten die hebben meegewerkt, kunnen instaan voor een inleiding of nabespreking. Op deze manier verwerven zij een soort eigenaarschap over de gemaakte documentaire.